The aim of the study is the presentation of the educational perceptions
included in the work of the French philosopher Jean-Jacques Rousseau “Emile or
On Education”, which was published in 1762. “Emile” is a semi-fictitious work
detailing the growth of a young boy of that name. Rousseau, as the tutor of this
boy, describes the methods and the lines of his pupil’s education, from birth to
the age of 25, when Emile is getting married and the work of the educator is
accomplished.
The aim of education, according to Rousseau, is the raising of a freethinking
and happy man, who knows the way of gaining useful knowledge rather than
being a man of learning. Furthermore his pupil, in spite of being a rich man, he is
becoming finally a good workman, a generous and compassionate man and a
good husband.
Rousseau does not forget to mention on the education of woman and
introduces the character of Sophie, Emile’s wife-to-be. His perceptions, however,
concerning woman’s education are not characterized by progressiveness which
rules the rest of his work.
The work that is studied in the current project is written in a time that social
reclassifications, political and economic changes came about and became a victim
of the existing conflicts. The writer was banished because of his beliefs and the
book was banned and burned.
Rousseau was inspired by ancient philosophers as well as his contemporaries.
Furthermore, he drew on the English philosopher John Lock who had preceded
him in writing a book in point of children’s education. Afterwards, the aspects he
expressed in his writing had a great impact on the educational perception of the
posterior educators and represented the basis for a new confrontation of
childhood.
Generally, the concept of childhood accepted many changes through the
centuries. In the 18th century, when Rousseau lived, childhood started to take the
current meaning and the current characteristics. It was necessary, however, at
least two centuries to pass and many people to contribute, in order to obtain the
child the picture that holds in our days.
163 σ.
Βιβλιογραφία: σ. 161-163
Αντικείμενο της εργασίας είναι η παρουσίαση των παιδαγωγικών
αντιλήψεων, που περιλαμβάνονται στο έργο του Γάλλου φιλοσόφου Ζαν Ζακ
Ρουσσώ «Αιμίλιος ή περί αγωγής», το οποίο εκδόθηκε το 1762. Το έργο αυτό
παρουσιάζει μια εικονική διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού που το ονομάζει
Αιμίλιο. Ο Ρουσσώ , ως παιδαγωγό ς αυτού του παιδιού , μας περιγράφει τις
μεθόδους και τις τακτικές που χρησιμοποιεί για την
διαπαιδαγώγησή του
μαθητή του, από την στιγμή της γέννησή ς του ως την ηλικία των 25 χρόνων,
ό που ο Αιμίλιος παντρεύεται και το έργο του παιδαγωγού ολοκληρώνεται.
Ο σκοπό ς της διαπαιδαγώγησης που μας παρουσιάζει ο Ρουσσώ είναι η
διάπλαση ενός ελεύθερου και ευτυχισμένου ανθρώπου, που δεν θα έχει πάρα
πολλές γνώσεις , αλλά θα ξέρει τον τρόπο να κατακτά αυτές που του
χρειάζονται. Επιπλέον, ο μαθητή ς του, παρόλο που επιλέγεται να είναι
πλούσιος , γίνεται τελικά ένας καλό ς τεχνίτης , ένας γενναιόδωρος και
συμπονετικό ς άνθρωπος και ένας καλό ς σύζυγος .
Ο Ρουσσώ δεν ξεχνά ει να αναφερθεί και στη διαπαιδαγώγηση των
κοριτσιών και παίρνει ως πρότυπο την Σοφία, η οποία θα γίνει
αργότερα η γυναίκα του Αιμίλιου. Στις αντιλήψεις του, όμως , για τον τρόπο που πρέπει να διαπαιδαγωγούνται οι γυναίκες , δεν διακρίνουμε την προοδευτικότητα που διακατέχει το υπόλοιπο έργο. Το έργο που μελετούμε σ’ αυτή την εργασία, γράφτηκε σε μια εποχή κοινωνικών ανακατατάξεων, πολιτικών και οικονομικών αλλαγών και υπήρξε ένα από τα θύματα των συγκρούσεων που συντελούνταν. Ο ίδιος ο συγγραφέας εκδιώχθηκε εξαιτίας των απόψεών του και το βιβλίο
καταδικάστηκε να καεί στην πυρά .
Ο Ρουσσώ επηρεάστηκε από γραπτά αρχαίων φιλοσόφων και από
φιλοσόφους της εποχή ς του. Επιπλέον, επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις
απόψεις του άγγλου φιλοσόφου Τζον Λοκ, ο οποίος έγραψε πριν από αυτόν ένα βιβλίο σχετικά με την διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Έπειτα οι απόψεις που εξέφρασε ο ίδιος μέσα από το έργο του, επηρέασαν σε πολύ μεγάλο βαθμό την παιδαγωγική αντίληψη των μεταγενέστερων παιδαγωγώ ν και αποτέλεσαν τη βάση για μια νέα αντιμετώπιση της παιδική ηλικίας . Γενικότερα η έννοια της παιδική ς ηλικίας γνώρισε πολλές αλλαγές μέσα
στο πέρασμα των αιώνων. Τον 18ο αιώνα, που έζησε ο Ρουσσώ , άρχισε η παιδική ηλικία να αποκτά τη σημασία και τα χαρακτηριστικά που της δίνουμε σήμερα. Χρειάστηκε, όμως , να περάσουν τουλάχιστον δύο αιώνες και να
συμβάλλουν πολλοί άνθρωποι, ώστε το παιδί να αποκτήσει την εικόνα που του δίνουμε σήμερα.
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
