Η σχέση φιλοσοφίας-κωμωδίας στην κλασσική Αθήνα

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο




2008 (EL)
The relationship between philosophy and comedy in classical Athens
Η σχέση φιλοσοφίας-κωμωδίας στην κλασσική Αθήνα

Αλαγκιοζίδου, Σοφία Πέτρου

Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να αναδείξει την πολύμορφη και έντονη αλληλεπίδραση που είχε συντελεστεί ανάμεσα στη Φιλοσοφία και την Κωμωδία στην κλασική Αθήνα. Μολονότι ο Πλάτων θεωρεί ότι οι κωμωδιογράφοι δεν είναι ικανοί να διακρίνουν την αληθινή φύση του γελοίου, δανείζεται συχνά πολλά χαρακτηριστικά από τα κωμικά έργα. Τέτοια είναι η χιουμοριστική διάθεση που κυριαρχεί στους πλατωνικούς διαλόγους, όπως επίσης ομοιότητες ως προς το σκηνικό και τα πρόσωπα. Αντίστροφα, η Κωμωδία έχει τη σοβαρή διάστασή της, η οποία αποκαλύπτεται μέσα από την πολιτική σκέψη που εκφράζεται στα κωμικά έργα. Η βασική διαφορά ανάμεσά τους είναι ότι η πολιτική σκέψη της Κωμωδίας σέβεται τα όρια της αθηναϊκής δημοκρατίας, ενώ η Φιλοσοφία τα υπερβαίνει. Μια άλλη προφανής ομοιότητα είναι ο διάλογος που είναι κοινός τόσο στην Κωμωδία όσο και στη Φιλοσοφία.Αντικατοπτρίζει την πολυφωνία στη σκέψη και το λόγο και είναι μια σημαντική απόδειξη για τη συνάφεια των δύο ειδών.
The purpose of this thesis is to clarify the various and intense interaction that had been developed between Philosophy and Comedy in classical Athens. Although Plato considers that comedy writers are not capable of distinguishing the true nature of ridiculous, he often borrows many characteristics from comic plays. These are the humorous mood that is dominant in Plato’s dialogues as well as similarities as far as the scenery and the persons of the dialogues are concerned. In reverse, Comedy has its serious dimension which is revealed through the political thought that is expressed in comic plays. The basic difference among them is that the political thought of Comedy respects the limits of the Athenian democracy whereas Philosophy goes beyond them.
Επιπλέον, η απεικόνιση των φιλοσόφων στην κλασική κωμωδία είναι πολύτιμη πηγή παρατηρήσεων για την αλληλεπίδραση ανάμεσά τους. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εικόνα του Σωκράτη στις Νεφέλες του Αριστοφάνη. Πολλά από τα γνωρίσματα που αποδίδονται στον Σωκράτη δεν βρίσκονται σε συμφωνία με τον ιστορικό Σωκράτη. Αποτελούν στοιχεία του προσωπείου του Φιλοσόφου, μιας τυπικής μορφής που προέρχεται από τον Σικελικό Μίμο, είδος που επέδρασε στη μορφή των πλατωνικών διαλόγων. Ο αριστοφανικός Σωκράτης γνωρίζει καλά τα θεωρητικά θέματα, αλλά δεν κατανοεί την ποιότητα της ανθρώπινης ψυχής. Αντίθετα, ο πλατωνικός Σωκράτης είναι ένας εραστής της ανθρώπινης ψυχής, ένας εξαίρετος πολίτης και στρατιώτης με σεβασμό προς τους Νόμους της Πολιτείας.Αυτές οι διαφοροποιήσεις αποκαλύπτουν πιθανότατα μια εσωτερική μεταστροφή στον ιστορικό Σωκράτη από την αδιαφορία για τα πολιτικά και ηθικά θέματα σε μια πιο ώριμη ενασχόληση μαζί τους. Σε κάθε περίπτωση η ποικιλία και η έκταση της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην Κωμωδία και τη Φιλοσοφία στην κλασική Αθήνα γίνεται εύκολα αντιληπτή μέσα από τη μελέτη των σχετικών κειμένων.
Another obvious similarity is the dialogue, which is common both in Comedy and in Philosophy. It reflects the plurality of thought and speech and it is a strong proof for the relativity of these two genres.Furthermore, the depiction of philosophers in classical comedy is a valuable source of remarks for the interaction among them. The most important example is the depiction of Socrates in Aristophanes’ Nubes. Many of the features that are attributed to Socrates are not in accordance with the historical Socrates. They are part of the image of Philosopher, a typical mask that has its origin in Secilian Mime, genre that influenced the form of platonic dialogues. Aristophanian Socrates knows well the theoretical issues, but he doesn’t understand the quality of human souls. In contrast, Platonic Socrates is a lover of human soul, an exceptional civilian and soldier with respect in the Laws of the State.These differences probably reveal an internal development in historical Socrates from the indifference for the political and moral issues to a mature investigation of them. In any case the variety and the extent of interaction between Comedy and Philosophy in classical Athens is easily observed through the study of the relevant texts.

info:eu-repo/semantics/masterThesis
Postgraduate Thesis / Μεταπτυχιακή Εργασία

Η φύση του γελοίου
Κωμωδία
Socrates
Πολιτική σκέψη
Aristophanes’ Nubes
Αλληλεπίδραση μεταξύ των ειδών
Nature of ridiculous Interaction among genres Political thought
Comedy
Σωκράτης
Νεφέλες του Αριστοφάνη
Φιλοσοφία

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (EL)
Aristotle University of Thessaloniki (EN)

Ελληνική γλώσσα
Αγγλική γλώσσα

2008
2009-09-16T09:25:52Z


Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής

This record is part of 'IKEE', the Institutional Repository of Aristotle University of Thessaloniki's Library and Information Centre found at http://ikee.lib.auth.gr. Unless otherwise stated above, the record metadata were created by and belong to Aristotle University of Thessaloniki Library, Greece and are made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). Unless otherwise stated in the record, the content and copyright of files and fulltext documents belong to their respective authors. Out-of-copyright content that was digitized, converted, processed, modified, etc by AUTh Library, is made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). You are kindly requested to make a reference to AUTh Library and the URL of the record containing the resource whenever you make use of this material.
info:eu-repo/semantics/openAccess



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.