In vitro study of the maximum retention forces of several implant overdenture abutmeats

 
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο




2009 (EL)
Μελέτη συγκράτησης διαφόρων συστημάτων συνδέσμων για ολικές επιεμφυτευματικές οδοντοστοιχίες
In vitro study of the maximum retention forces of several implant overdenture abutmeats

Τσορλίνης, Μενέλαος Ευαγγέλου

Aim of the study: The aim of the study was to be calculated in vitro the maximum retention force in the vertical axis of six different single overdenture abutments and be found• Whether the retention is the same for each abutment or not at the first and the fifth measurement of the maximum retention of the abutments• Whether there is difference between the first and the fifth measurement• Whether there is difference between the fifth and the twentieth measurement Materials and method: six different single overdenture abutments were chosen for the study [Sterngold ERA white micro male (Sterngold-Implamed Attleboro, MA), Lifecore (Lifecore Biomedical), Brevis (Bicon Dental Implants), Southern Implants (Southern Implants), Locator (Zest Anchors, Inc.) και Rhein 83 (Rhein 83 USA, Inc.)].Except Lifecore, Brevis & Southern Implants where there was no possibility of choosing maximum retention for the other abutments maximum retention force was chosen. Only Sterngold ERA white micro male (Sterngold-Implamed Attleboro, MA) was chosen with the minimum retention because with that retention was available for the measurements sample. A universal testing machine (Testometric) was used for the calculation of the maximum retention value of each abutment. The sample included 24 interchangeable plastic cups for the Lifecore abutment, 30 for the Brevis, Locator and Rhein 83 abutments,21 for the ERA abutment and 28 plastic cups for the Southern Implants abutment.Statistical analysis: A Kolmogorov-Smirnov test was used for the examination of the normality of the maximum retention values and Levene test was used for the examination of homogeneity of variance for each measurement. For the examination of the mean values of the abutments that did not follow normality a non parametrical Wilcoxon test was achieved while a T-test for paired samples was used for the other abutments.Results: The maximum retention force of every abutment was statistically significantly higher at the first measurement compared to the fifth measurement. The maximum retention force of every abutment was statistically significantly higher at the fifth measurement compared to the twentieth measurement except Brevis abutment. At the fifth measurement, the mean maximum retention values of the Locator transparent & Southern Implants PC2 abutments was statistically significantly higher than the mean values of the other abutments. Locator transparent had higher retention values than the Southern Implants PC2 but not statistically significant. Rhein 83 Transparent abutment had statistically significantly higher values compared to Lifecore, Brevis & ERA white micro male abutments. There was not statistically significant difference between Lifecore & Brevis abutment but both of them were significantly more retentive compared to the ERA white micro male abutment. ERA white micro male abutment was significantly less retentive than all the other abutments.
Σκοπός της εργασίας: ήταν να μελετηθεί in vitro σε κατακόρυφη έλξη η μέγιστη συγκράτηση έξι διαφορετικών μονήρων συνδέσμων για επιεμφυτευματικές Ο.Ο. και να διαπιστωθεί • αν η συγκράτηση είναι ίδια ή διαφέρει για κάθε σύνδεσμο τόσο στην πρώτη όσο και στην πέμπτη μέτρηση όπως και• αν υπάρχει διαφορά μεταξύ της πρώτης και πέμπτης μέτρησης • αν υπάρχει διαφορά μεταξύ της πέμπτης και της εικοστής μέτρησης Υλικά & μέθοδος: Έξι σύνδεσμοι για επιεμφυτευματικές Ο.Ο. επιλέχτηκαν για τη μελέτη [Sterngold ERA white micro male (Sterngold-Implamed Attleboro, MA), Lifecore (Lifecore Biomedical), Brevis (Bicon Dental Implants), Southern Implants (Southern Implants), Locator (Zest Anchors, Inc.) και Rhein 83 (Rhein 83 USA, Inc.)]. Εκτός από τους συνδέσμους Lifecore, Brevis και Southern Implants που για τους οποίους δεν υπάρχει δυνατότητα επιλογής του ισχυρότερου σε συγκράτηση, για τους υπόλοιπους επιλέχτηκαν οι ισχυρότεροι της σειράς. Εξαίρεση αποτέλεσε μόνο ο σύνδεσμος Sterngold ERA white micro male (Sterngold-Implamed Attleboro, MA) που ήταν και ο μόνος διαθέσιμος στο εμπόριο για το μέγεθος δείγματος που επιλέχθηκε. Για τον υπολογισμό της μέγιστης δύναμης συγκράτησης χρησιμοποιήθηκε μια συσκευή εφελκυσμού (Testometric). Το μέγεθος του δείγματος (Ν) περιελάμβανε:24 πλαστικά για τον σύνδεσμο Lifecore, 30 για τον σύνδεσμο Brevis, 30 για τον σύνδεσμο RHEIN 83, 21 για τον σύνδεσμο ERA, 30 για τον σύνδεσμο Locator και 28 για τον σύνδεσμο Southern Implants.Στατιστική επεξεργασία: έγινε έλεγχος κανονικότητας Kolmogorov-Smirnov των τιμών της μέγιστης δύναμης συγκράτησης (Nt) ως προς το σύνδεσμο και έλεγχος ομοιογένειας διασπορών με τη χρήση του Levene Test για κάθε μέτρηση. Ο έλεγχος των μέσων όρων για τους συνδέσμους που δεν ακολούθησαν κανονικότητα πραγματοποιήθηκε με το μη παραμετρικό κριτήριο Wilcoxon, ενώ ο έλεγχος των μέσων τιμών των υπολοίπων συνδέσμων έγινε με το T-test for paired samples. Αποτελέσματα: Η τιμή συγκράτησης του κάθε συνδέσμου κατά τον πρώτο αποχωρισμό του είναι στατιστικά σημαντικά υψηλότερη από τον πέμπτο αποχωρισμό. Η τιμή συγκράτησης των συνδέσμων κατά τον πέμπτο αποχωρισμό είναι στατιστικά σημαντικά υψηλότερη από τον εικοστό αποχωρισμό για όλους τους συνδέσμους εκτός από τον Brevis o οποίος έδειξε να έχει ίδια συμπεριφορά. Για την 5η μέτρηση από τον συγκριτικό έλεγχο των μέσων όρων της μέγιστης δύναμης συγκράτησης προέκυψε ότι οι σύνδεσμοι Locator transparent και Southern Implants PC2 παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη συγκράτηση και υπερέχουν σημαντικά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ο Locator transparent έδωσε μεγαλύτερες τιμές συγκράτησης από τον Southern Implants PC2 παρόλα αυτά όμως μεταξύ τους δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά.Ο σύνδεσμος Rhein 83 Transparent που μετά τους Locator transparent και Southern Implants PC2 ήταν ο τρίτος σε σειρά ισχύος, βρέθηκε να είναι ισχυρότερος του Lifecore, του Brevis και του ERA white micro male.Δεν υπήρξε σημαντική διαφορά μεταξύ του Lifecore και του Brevis όμως και οι δύο ήταν ισχυρότεροι του ERA white micro male. Ο ERA white micro male βρέθηκε να είναι σημαντικά ασθενέστερος απ’ όλους τους άλλους συνδέσμους κάτι που δικαιολογείται γιατί ήταν και ο ασθενέστερος σύνδεσμος της σειράς όπως δίνεται από τον κατασκευαστή.

info:eu-repo/semantics/masterThesis
Postgraduate Thesis / Μεταπτυχιακή Εργασία

Μέγιστη δύναμη συγκράτησης
Implant overdenture abutaments
Maximum retention forces
Εμφυτεύματα
Implants
Επιεμφυτεματικές ολικές οδοντοστοιχίες
Implant overdenture
Σύνδεσμοι ολικών επιεμφυτευματικών οδοντοστοιχιών

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (EL)
Aristotle University of Thessaloniki (EN)

2009
2009-12-07T11:06:04Z


Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Οδοντιατρική Σχολή

This record is part of 'IKEE', the Institutional Repository of Aristotle University of Thessaloniki's Library and Information Centre found at http://ikee.lib.auth.gr. Unless otherwise stated above, the record metadata were created by and belong to Aristotle University of Thessaloniki Library, Greece and are made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). Unless otherwise stated in the record, the content and copyright of files and fulltext documents belong to their respective authors. Out-of-copyright content that was digitized, converted, processed, modified, etc by AUTh Library, is made available to the public under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International license (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0). You are kindly requested to make a reference to AUTh Library and the URL of the record containing the resource whenever you make use of this material.
info:eu-repo/semantics/openAccess



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.