Νεότερα δεδομένα πάνω στην ταξινόμηση του Staphylococcus intermedins

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :

Αποθετήριο :
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society  | ΕΚΤ eJournals
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Νεότερα δεδομένα πάνω στην ταξινόμηση του Staphylococcus intermedins (EL)
New aspects upon the classification of Staphylococcus intermedins (EN)

KOUTINAS (Α.Φ. ΚΟΥΤΙΝΑΣ), A. F.
PETRIDOU (Ε. ΠΕΤΡΙΔΟΥ), E.
FARMAKI (Ρ. ΦΑΡΜΑΚΗ), R.

To 1976, ο Staphylococcus intermedius απομονώθηκε για πρώτη φορά από περιστέρια, σκύλους, λουτρεόλη και άλογα. Μέχρι πρόσφατα, η πλειονότητα των πηκτάση θετικών σταφυλόκοκκων, που απομονώνονταν από ζώα και κυρίως απόσκύλους και γάτες, χαρακτηρίζονταν ως S. intermedius. Ο μικροοργανισμός αποτελεί μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του δέρματος διαφόρων ειδών ζώων, ενώ εμπλέκεται σε λοιμώξεις του σκύλου και της γάτας. Μέχρι σήμερα, εκτός από τον S. aureus,είναι γνωστά 6 είδη σταφυλόκκοκου θετικού στην πηκτάση S. intermedius, S. schleifen subsp. coagulans, S. hyicus, S. lutrae, S.delphini και S. pseudintermedius. Τα τέσσερα είδη, εκτός δηλαδή από τον S. hyicus και τον S. lutrae, παρουσιάζουν ομολογία πάνω από 99% κατά την αλληλοΰχιση του 16S rRNA γονίδιου τους, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η διαφοροποίηση τους.Επιπλέον, η βιοχημική διαφοροποίηση των στελεχών S. intermedins, S. delphini και S.pseudintermedius με τα διαθέσιμα εμπορικά κιτ είναι αδύνατη αφοΰ δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τον S. pseudintermedius και τον S. delphini. Έχει αποδειχθεί ότι στελέχη που έχουν ταυτοποιηθει βιοχημικά ως S. intermedins αποτελούν 4 διαφορετικά είδη: S. intermedins, S. pseudintermedius και S.delphini ομάδα A και Β, από τις οποίες η Β πιθανώς να αποτελεί νέο είδος. Το 2009, αναπτύχθηκε μια νέα, γρήγορη, αξιόπιστη και οικονομική PCR-RFLP, που βασίζεται στην ανίχνευση του ptaγονίδιου (με βάρος: 320bp) και είναι ικανή να διακρίνει τα στελέχη που συγκροτούν την ομάδα SIG (Staphylococcus intermedius Group). (EL)
In 1976, Staphylococcus intermedins was first described as being a new species isolated from pigeons, dogs, mink and horses. Until recently, the majority of coagulase-positive staphylococci originating from animals such as dogs and pigeons have been classified as S. intermedins. This species has been recognized to constitute normal skin flora of various animal species and to occasionally cause a variety of infections in dogs and cats. There have been six species of coagulase-positive staphylococci other than Staphylococcus aureus, namely S.intermedius, S.schleiferì subsp. coagulans, S.hyicus, S. lutrae, S.delphini and S. pseudintermedius. Sequence similarities of 16S rRNA genes among four of these species, except S. hyicus and S. lutrae, are 99% identical. In addition, it is very difficult to differentiate among S. intermedius, S. delphini and S. pseudintermedius phenotypically, and commercial kits are not available for the differentiation between of S. pseudintermedius and S. delphini. It has been shown that isolates phenotypically identified as Staphylococcus intermedius consist of four distinct species, including S. intermedius, Staphylococcus pseudintermedius and Staphylococcus delphini group A and B, which together represent the Staphylococcus intermedius group (SIG). Moreover, S. delphini group Β might be a novel species. In 2009, a new, rapid and inexpensive PCR-RFLP was developed and is capable of discriminating the SIG strains. (EN)

info:eu-repo/semantics/article
info:eu-repo/semantics/publishedVersion

Staphylococcus intermedius (EL)
SIG (EL)
ταξινόμηση (EL)
σκύλοι (EL)
Staphylococcus Pseudintermedius (EL)
Staphylococcus intermedius (EN)
SIG (EN)
Staphylococcus pseudintermedius (EN)
dogs (EN)
classification (EN)

Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EL)
Hellenic Veterinary Medical Society (EN)

2017-11-13


Hellenic Veterinary Medical Society / Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία (EN)

1792-2720
2585-3724
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 61, No 1 (2010); 57-60 (EL)
Journal of the Hellenic Veterinary Medical Society; Vol 61, No 1 (2010); 57-60 (EN)

Copyright (c) 2017 E. PETRIDOU (Ε. ΠΕΤΡΙΔΟΥ), R. FARMAKI (Ρ. ΦΑΡΜΑΚΗ), A. F. KOUTINAS (Α.Φ. ΚΟΥΤΙΝΑΣ) (EN)



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.