Liber XXVI. 1350-1354. Fo 48to. Ως αναφέρει η χήρα του Λέοντος Καλλέργη Θεοδώρα, ο πατήρ αυτής Κώστας Καψοκαλύβης και μετά ταύτα η Μαρία, αδελφή της Θεοδώρας, εζήτησαν να επιτραπή εις αυτάς, όπως καλλιεργήσωσι τιμάριον (σερβενταρίαν) και τα εξαρτήματα αυτού κείμενον εν τω χωρίω Περσέγα (in la Persega) της νήσου Κρήτης, άνευ εκτιμήσεως του οφειλομένου να καταβληθή μισθώματος ή της αξίας της πωλήσεως. Το τιμάριον τούτο συμπεριελήφθη εις την δήμευσιν την οποίαν ενήργησαν, κατά της ειρημένης Μαρίας, διαρκούσης της επαναστάσεως οι προνοηταί, οι οποίοι εκτάκτως είχον αποσταλή εις Κρήτην. Αποθανόντος του Κώστα Καψοκαλύβη η σύζυγος αυτού ενήργησε να εκδοθή απόφασις εξασφαλίσεως της προικός της, αλλ΄ οι ρέκτορες ηρνήθησαν να εκτελέσωσι την απόφασιν διατεινόμενοι, ότι μεταξύ των δημευθέντων κτημάτων συμπεριελήφθη και η εν λόγω σερβενταρία. Ο δε δούξ και οι σύμβουλοι Κρήτης, εις ους υπεβλήθη η αίτησις, απήντησαν, ότι μελετήσαντες την απόφασιν είδον ότι το πλείστον των μαρτύρων ήσαν Έλληνες, οι οποίοι κατέθεσαν συμφώνως προς τα υποδείξεις της Καψοκαλύβη, και κατ΄ακολουθίαν είναι της γνώμης ότι η απόφασις δέον να ακυρωθή και να προσκληθώσι νέοι μάρτυρες επί τη βάσει των οποίων να εκδοθή δικαία απόφασις. Η Γερουσία λαμβάνουσα υπ΄όψει τας υποδείξεις της διοικήσεως Κρήτης θεσπίζει, όπως η υπόθεσις λυθή συμφώνως προς ταύτας. 1350, Νοεμβρίου 22, αριθ. εγγράφου 10 (σε περίληψη)
This item is provided by the institution :
Academy of Athens
Repository :
Research Centre for the History of Greek Law
