Η ψηφιακή επανάσταση έδωσε την ευκαιρία στην εκπαιδευτική κοινότητα να αναπτύξει νέους τρόπους διδασκαλίας, και έτσι κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να μην στερείται τη μόρφωση, εξαιτίας εμποδίων που προκύπτουν είτε λόγω γεωγραφικών αποστάσεων είτε λόγω αδυναμίας φυσικής παρουσίας από άτομα τα οποία βρίσκονται σε σωφρονιστικά ιδρύματα είτε ακόμα και λόγω προβλημάτων υγείας που καθιστά δύσκολη τη μετάβαση στη σχολική μονάδα. Ουσιαστικά, η τεχνολογία έρχεται να καλύψει τα κενά τα οποία δημιουργούνται κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίες, μέσω καινοτόμων λύσεων και πολυποίκιλων δυνατοτήτων. Η αναβάθμιση αλλά και η βελτίωση της εκπαίδευσης η οποία παρέχεται στους μαθητές της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πολλές φορές έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης από τους Υπουργούς Παιδείας, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τα προβλήματα που δημιουργούνται στη συγκεκριμένη βαθμίδα και αυτό γιατί είναι αυτή που οδηγεί στην εισαγωγή της ανώτατης εκπαίδευσης της χώρας μας. Μάλιστα, αποτελεί διαχρονικά στρατηγικός στόχος της εκάστοτε κυβέρνησης, και αυτό απεικονίζεται στην πληθώρα εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων που προωθούνται κατά κόρον. Ωστόσο, η διδασκαλία εξ’ αποστάσεως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δια ζώσης εκπαίδευση. Όπως αναφέρει και ο Saykili (2018) η διδασκαλία εξ’ αποστάσεως θεωρείται ίσως μια από τις δημοκρατικότερες μορφές εκπαίδευσης, και αυτό γιατί σκοπός της είναι η παροχή ίσων ευκαιριών στην μάθηση όλων των μελών μιας κοινωνίας, ανεξαρτήτως δημογραφικών χαρακτηριστικών. Σκοπός της παρούσας έρευνας, είναι η διερεύνηση των επιπτώσεων της εξ' αποστάσεως εκπαίδευσης στον ψυχισμό των εκπαιδευτικών, που εργάζονται στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία που λειτουργούν στην ελληνική επικράτεια. Επίσης, μέσα από την ενδελεχή έρευνα, γίνεται προσπάθεια να διερευνηθούν οι λόγοι που τους προκαλούν και επηρεάζουν σε συχνότητα και σε ένταση τον ψυχισμό των ατόμων της συγκεκριμένης εκπαιδευτικής βαθμίδας.
TEI of West Macedonia
