Στην φύση βρίσκουμε υλικά, που εξαιτίας των ιδιοτήτων τους χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους και έτσι μεταβάλλονται σε πρώτες ύλες. Σε αυτές τις φυσικές πρώτες ύλες ανήκουν οι πέτρες, τα ξύλα και το βαμβάκι, καθώς και στην ευρύτερη έννοια άφθονα μέταλλα χρυσού, ασήμι και χαλκού. Στην συνεχή επαφή με αυτές τις ύλες, συλλέχθηκαν πληροφορίες για τις ιδιότητες τους και για τους τρόπους χρήσεως τους. Επίσης επιτεύχθηκε, αυτές τις ύλες και τις ιδιότητες τους να τις αλλάξουν και να τις καλυτερεύσουν. Αυτή η εξέλιξη οδήγησε τελικά σε νέα υλικά. Σε αυτά ανήκουν τα μέταλλα που προκύπτουν από μεταλλεύματα όπως ο χαλκός και το σίδηρο καθώς και το χάλκινο που ορίζεται ως κράμα - χαλκού-κασσίτερου. Ο αριθμός των διαθεμένων υλών αυξάνεται συνεχώς. Από αυτό προκύπτει η ανάγκη μιας οργανωμένης και συστηματικής παρακολούθησης. Οι ύλες χωρίζονται σε τρεις ομάδες . Μεταλλικές ύλες, μη-μεταλλικές ύλες και σύνθετες ύλες.
TEI of West Macedonia
