Από την αρχή της κατασκευής του αυτοκινήτου έγινε φανερό, ότι ανάμεσα στον κινητήρα και τους τροχούς έπρεπε να παρεμβληθεί ένα σύστημα οδοντωτών τροχών. Βασικός προορισμός των τροχών αυτών είναι η προσαρμογή της ροπής στρέψεως στις ανάγκες κινήσεως του αυτοκινήτου, με αντίστοιχη βέβαια αυξομείωση του αριθμού των στροφών του κινητήρα.
Όπως έχουμε πει, ο κινητήρας εσωτερικής καύσεως όχι μόνο δεν μπορεί να ξεκινήσει «υπό φορτίο», αλλά ούτε και να αναλάβει φορτίο, αν δεν θερμανθεί αρκετά και δεν αποκτήσει αρκετά μεγάλο αριθμό στροφών. Ο κινητήρας αποδίδει τη μέγιστη ροπή στρέψεως του και αντίστοιχα την οικονομικότερη λειτουργία του, στα 2/3 ως 3/4 του μέγιστου αριθμού των στροφών του (2000 + 4000 r.p.m. για τους βενζινοκινητήρες, 1500 ÷ 3000 r.p.m. για τους πετρελαιοκινητήρες).