Οι εκρηκτικές ύλες χρησιμοποιούνται εκτεταμένα ως ένα ακριβές εργαλείο για την συντριβή ενός πετρώματος, για την εκσκαφή λιθάνθρακα-γαιάνθρακα, μεταλλικών ορυκτών- μεταλλευμάτων, υλικών έρματος, στην διαμόρφωση υπόγειων ανοιγμάτων χωρίς την καταστροφή του πετρώματος που απομένει. Τα τελευταία χρόνια, γίνεται σαφές ότι ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ανατινάξεων, δεν μπορεί να παραμείνει αποκλειστικά μια «εμπειρική σχέση ανθρώπου με τον βράχο». Αυτή η «σχέση» διέπεται από επιστημονική γνώση, τεχνογνωσία και τεχνολογικές εξελίξεις. Στην Ελλάδα το θέμα των ανατινάξεων, παραδοσιακά, θεωρείται «στατική» υπόθεση κάποιου εμπειροτέχνη. Είναι σίγουρο ότι η προσαρμογή και η ανταπόκριση δεν ήταν πάντα εύκολη και αποτελεσματική. Εξάλλου, σε έναν κλάδο όπου η χρήση βραδύκαυστης θρυαλλίδας είναι ακόμη διαδεδομένη, είναι κατά κανόνα δύσκολο να μιλήσει κανείς για τη χρήση ηλεκτρονικών καψυλλίων και συστημάτων VOD.