Το φαινόμενο της συγκέντρωσης των επιχειρήσεων οδήγησε είτε σε οικονομικές ενώσεις, είτε σε νομικές, όπως είναι οι συγχωνεύσεις. Μάλιστα η συγκέντρωση των επιχειρήσεων προχώρησε σε τέτοιο Βαθμό, ώστε να γίνει αναγκαίος ο έλεγχος των συγχωνεύσεων, διότι διαφορετικά θα κινδύνευε ο ελεύθερος ανταγωνισμός από τον κίνδυνο δημιουργίας μονοπωλιακών καταστάσεων. Εντούτοις η διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας είναι ακόμα σε μεγάλο βαθμό ατομιστική, ώστε η συγχώνευση των επιχειρήσεων να είναι επιθυμητή, αν όχι αναγκαία., για την αντιμετώπιση του ξένου ανταγωνισμού, ιδίως στα πλαίσια ΕΕ. αλλά και ενδεχομένως για την εξυγίανση μικρών ή προβληματικών επιχειρήσεων. Στην ενθάρρυνση των συγχωνεύσεων, και μάλιστα όχι μόνο των γνήσιων αλλά και των καταχρηστικών, τείνουν και οι παρεχόμενες φορολογικές διευκολύνσεις (κίνητρα) ή φορολογικές απαλλαγές μεταξύ των οποίων αυτές του ν.δ. 1297/1972 περί παροχής φορολογικών κινήτρων δια την συγχώνευσιν ή μετατροπήν επιχειρήσεων προς δημιουργίαν μεγάλων οικονομικών μονάδων και αυτές των άρθρ. 1-5 ν. 2166/1993.