Το ιστορικό της ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης: πλεονεκτήματα-μειονεκτήματα της ένταξης των χωρών σ'αυτή και ειδικότερα Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας

RDF 

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :
Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Δυτικής Μακεδονίας
Αποθετήριο :
@νάκτησις
δείτε την καρτέλα τεκμηρίου
μέσα από τον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα *
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Σημασιολογικός εμπλουτισμός/ομογενοποίηση από το EKT

2007 (EL)
Το ιστορικό της ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης: πλεονεκτήματα-μειονεκτήματα της ένταξης των χωρών σ'αυτή και ειδικότερα Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας

Παπαδοπούλου, Γεσθημανή

Η πτυχιακή εργασία αναλύει το ιστορικό της ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης: πλεονεκτήματα-μειονεκτήματα της ένταξης των χωρών σ'αυτή και ειδικότερα Ελλάδας-Κύπρου-Τουρκίας. Σημαντικότερα όργανα στη λήψη των αποφάσεων της ΕΕ είναι το λεγόμενο θεσμικό τρίγωνο, το οποίο απαρτίζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σε ειδικούς τομείς παρεμβαίνουν το Ελεγκτικό Συνέδριο, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η Επιτροπή των Περιφερειών και η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει τον απόλυτο έλεγχο της νομισματικής πολιτικής για τις χώρες που συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ. Υπάρχουν τρεις κύριες διαδικασίες λήψης αποφάσεων: η συναπόφαση, η σύμφωνη γνώμη και η διαβούλευση. Η επιλογή της διαδικασίας λήψης αποφάσεων εξαρτάται από τη νομική βάση στην οποία στηρίζεται η εκάστοτε πρωτοβουλία της ΕΕ οι αφορά κυρίως τις εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Κατά τη διαδικασία της διαβούλευσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλείται απλώς να γνωμοδοτήσει, ενώ στο πλαίσιο της συναπόφασης λειτουργεί ως πραγματικά ισότιμο νομοθετικό όργανο. Η διαδικασία της συναπόφασης θεσπίστηκε με τη συνθήκη για την ΕΕ (συνθήκη του Μάαστριχ 1992) και διέπεται από το άρθρο 251 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Με τη συνθήκη του Άμστερνταμ (1997), η διαδικασία απλουστεύθηκε και παράλληλα το πεδίο εφαρμογής της διευρύνθηκε. Αυτή η διαδικασία προβλέπει δύο διαδοχικές αναγνώσεις των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Σε περίπτωση που είναι αδύνατη η επίτευξη συμφωνίας, συγκαλείται μια επιτροπή συνδιαλλαγής από εκπροσώπους των δύο οργάνων, ώστε να βρεθεί συμφωνία, που υποβάλλεται, σε τρίτη ανάγνωση για την τελική έγκρισή της, τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η διαδικασία σύμφωνης γνώμης θεσπίστηκε με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (1986). Προϋποθέτει ότι το Συμβούλιο πρέπει να έχει την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη λήψη ορισμένων αποφάσεων μείζονος σημασίας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να αποδεχτεί ή να απορρίψει κάποια πρόταση, αλλά δεν μπορεί να την τροποποιήσει. Στο πλαίσιο της διαδικασίας διαβούλευσης ζητείται γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, βάσει της οποίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει την ευχέρεια να τροποποιήσει ανάλογα την πρότασή της. Στη συνέχεια, η πρόταση εξετάζεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο μπορεί να την εγκρίνει ως έχει ή να την τροποποιήσει, αλλά στην τελευταία περίπτωση πρέπει να είναι ομόφωνη η απόφασή του.

Thesis
NonPeerReviewed

Ευρωπαϊκή Ένωση - Πολιτική και διακυβέρνηση

Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Δυτικής Μακεδονίας (EL)
TEI of West Macedonia (EN)

2007


cc_by_nc_nd



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.