Η ανισότητα ως έννοια ανέκαθεν απασχολούσε την διεθνή κοινότητα ενώ παράλληλα
συνέβαλλε και στη διαμόρφωση της παγκόσμιας ιστορίας. Οι διαστάσεις που μπορεί να λάβει
ποικίλλουν επιφέροντας κάθε φορά τα ανάλογα αποτελέσματα. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η
ανάδυση νέων τεχνολογικών μέσων, έφεραν μαζί τους μια νέα μορφή ανισότητας, εκείνης που
σχετίζεται με την πρόσβαση στο Διαδίκτυο και τα τεχνολογικά μέσα. Η ανισότητα αυτή
ονομάστηκε Ψηφιακό Χάσμα, έλαβε διαστάσεις παγκοσμίου βεληνεκούς, ενώ διατάραξε τις
ισορροπίες και σε επίπεδο ενδοκοινωνικό. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι
η επανάσταση της τεχνολογίας δεν επέφερε τα αποτελέσματα που όφειλε να επιφέρει, καθώς
δεν κατάφερε να αποτρέψει τον αποκλεισμό από τα μέσα και τις δυνατότητές της, μεγάλων
τμημάτων του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο αποκλεισμός αυτός δεν συνεπάγεται μόνο την έλλειψη
πρόσβασης στην πληροφορία αλλά παίρνει οικονομικές, κοινωνικές, ακόμη και πολιτικές
διαστάσεις, δυσχεραίνοντας σημαντικά την ζωή των μη ενταγμένων ψηφιακά ατόμων. Στo
πλαίσιο του Ψηφιακού Χάσματος, η τεχνολογία φαίνεται να ευνοεί τους ήδη ευνοημένους, ενώ
παραγκωνίζει ακόμη περισσότερο χώρες, κοινωνίες αλλά και μεμονωμένα άτομα που
βρίσκονται στο περιθώριο. Καθίσταται φανερό εδώ, ότι οι διαστάσεις που έχει πάρει το εν λόγω
φαινόμενο, επιβάλλουν και την εύρεση των κατάλληλων λύσεων. Και ενώ ο επιστημονικός
κλάδος έχει καταβάλλει αξιοσημείωτες προσπάθειες στο να το καταγράψει, να το αναλύσει και
να προτείνει τρόπους αντιμετώπισής του, το Ψηφιακό Χάσμα δεν έχει πάψει να υφίσταται ως
ζήτημα παγκόσμιο, πολυδιάστατο και ζημιογόνο. Έτσι, η παρούσα εργασία στοχεύει στο
φωτίσει κάθε διάσταση του φαινομένου και μέσα από την παρουσίαση των βασικότερων
χαρακτηριστικών του σε κάθε επίπεδο, να προτείνει τρόπους με τους οποίους η σύγχρονη
κοινωνία μπορεί να εξαλείψει τον ψηφιακό αποκλεισμό, γεγονός που θα βελτιώσει σημαντικά
την ποιότητα ζωής τεράστιων πληθυσμιακών ομάδων.
(EL)
Inequality as a concept has always been of concern to the international community while at the
same time contributing to the shaping of world history. The dimensions that can be taken vary,
resulting in the corresponding results each time. The evolution of technology and the emergence
of new technological means brought with them a new form of inequality that associated with
access to the Internet and technological media. This inequality was defined as the Digital Divide,
took global dimensions and disrupted the balance at the intra-social level as well. Therefore, one
could argue that the technology revolution did not produce the results it should have produced,
since it managed to exclude very large parts of the world's population from its means and
capabilities. This exclusion not only entails a lack of access to information but also takes on
economic, social and even political dimensions, making life difficult for non-integrated digital
individuals. In the context of the Digital Divide, technology seems to favour the already
favoured, while it puts even more aside countries, societies and individuals on the sidelines. It is
clear here that the dimensions of this phenomenon also require that appropriate solutions be
found. And while the science industry has made remarkable efforts to document it, analyse it and
propose ways to address it, the Digital Divide has not ceased to exist as a global,
multidimensional and damaging issue. Thus, the present paper aims to shed light on every
dimension of the phenomenon and through the presentation of its main characteristics at each
level, to propose ways in which modern society can eliminate digital exclusion, which will
significantly improve the quality of life of huge population groups.
(EN)
Πανεπιστήμιο Κρήτης
