Η παρούσα εργασία εξετάζει τη χρήση μίας εφαρμογής Επαυξημένης Πραγματικότητας ΕΠ, κατάλληλη για τάμπλετ καθώς και την αξιοποίησή της στην διδασκαλία των εννοιών της Φυσικής, σε μαθητές της Στ' δημοτικού. Το θεωρητικό μέρος της εργασίας εξετάζει εισαγωγικά στοιχεία και θεωρίες που σχετίζονται με τις Φυσικές Επιστήμες. Συγκεκριμένα, αναφέρονται οι θεωρίες μάθησης που εφαρμόζονται στη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών καθώς και τα προβλήματα που παρουσιάζονται στην διδακτική, ενώ παρουσιάζονται τεχνικές και μέθοδοι που ακολουθούνται από τους εκπαιδευτικούς, στην διδασκαλία του μαθήματος της Φυσικής. Επιπλέον, γίνεται αναφορά στην συμβολή των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική πραγματικότητα μέσα από στοιχεία ερευνών και επιχειρείται μία συμπερασματική τοποθέτηση, σχετικά με την χρήση των ΤΠΕ από τους εκπαιδευτικούς των ελληνικών σχολείων.
Ακόμη, αναλύεται πώς οι ΤΠΕ μέσα από την χρήση των τάμπλετς, ενισχύουν το εκπαιδευτικό έργο του σημερινού δασκάλου. Στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο, εξετάζεται η εξέλιξη των ΤΠΕ και η εισαγωγή στοιχείων επαυξημένης πραγματικότητας σε διάφορες εφαρμογές, κατάλληλες για τάμπλετς. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται εφαρμογές για τάμπλετς με στοιχεία επαυξημένης πραγματικότητας, οι οποίες έχουν εκπαιδευτική χρήση και ενθαρρυντικά μαθησιακά αποτελέσματα. Μια τέτοια εφαρμογή χρησιμοποιήθηκε και στην παρούσα εργασία.
Ειδικότερα, η έρευνα επικεντρώθηκε στην επίτευξη των μαθησιακών στόχων καθώς και των τεχνικών και οργανωτικών ζητημάτων. Η εφαρμογή που χρησιμοποιήθηκε είναι της εταιρείας Arloon και συγκεκριμένα, η εφαρμογή Anatomy και εγκαταστάθηκε σε κινητές ηλεκτρονικές συσκευές (ταμπλέτες). Το γνωστικό αντικείμενο εντασσόταν στο μάθημα της Φυσικής και αφορούσε στη λειτουργία του πεπτικού συστήματος του ανθρώπου και στα όργανα που συμμετέχουν σε αυτό. Η μεθοδολογία της έρευνας στηρίχθηκε σε τρείς ομάδες του δημοτικού σχολείου με 66 μαθητές. Όλες οι ομάδες είχαν το ίδιο εκπαιδευτικό υλικό. Στην πρώτη ομάδα, οι μαθητές διδάχθηκαν με συμβατικό τρόπο (έντυπο υλικό). Στη δεύτερη ομάδα, η διδασκαλία έγινε, επίσης, με συμβατικό τρόπο, με τη χρήση βιντεοπροβολέα και οι μαθητές δούλεψαν ομαδικά. Στην τρίτη ομάδα οι μαθητές χρησιμοποίησαν την εφαρμογή. Αξίζει να σημειωθεί πως το διδακτικό υλικό δεν διέφερε από ομάδα σε ομάδα.
Τέλος, η πορεία των διδασκαλιών σχεδιάστηκε με βάση το μοντέλο του Κονστρουκτιβισμού και ακολούθησε συγκεκριμένες φάσεις διδασκαλίας. Για όλες τις ομάδες υπήρχε κοινό πλάνο μαθήματος, κοινές δραστηριότητες και ακολουθήθηκαν οι ίδιες φάσεις διδασκαλίας. Δεδομένα συλλέχθηκαν με ερωτηματολόγια και φύλλα αξιολόγησης και η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα One-way Anova. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η ομάδα που χρησιμοποίησε την εφαρμογή είχε καλύτερα μαθησιακά αποτελέσματα, αν και σε κάποια σημεία φάνηκε να έχει στατιστικά μη σημαντική διαφορά συγκριτικά με μια καλά οργανωμένη ομαδοσυνεργατική μέθοδο. Ωστόσο, φάνηκε να παρουσιάζει στατιστικά σημαντική διαφορά και πολύ καλύτερα μαθησιακά αποτελέσματα, συγκριτικά με μια συμβατική διδασκαλία.
Πανεπιστήμιο Αιγαίου
