Στην παρούσα εργασία διερευνώνται οι διδακτικές εμπειρίες των εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής στην Ελλάδα κατά την διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Διεξήχθη ποιοτική έρευνα με την χρήση της μεικτής μεθόδου διερεύνησης με την χρήση της «συγκλίνουσας παράλληλης σχεδίασης» ή «συγκλίνουσας σχεδίασης» (Convergent parallel design) για την αξιολόγηση ποσοτικών δεδομένων από τις απαντήσεις της έρευνας των συμμετεχόντων και ποιοτικών δεδομένων από συνεντεύξεις με συμμετέχοντες σε δύο φάσεις. Συνολικά 15 απάντησαν στην ηλεκτρονική έρευνα των 78 ερωτήσεων κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης της μελέτης και πέντε από τους δεκαπέντε ερωτηθέντες συμμετείχαν στη δεύτερη φάση: τις διαδικτυακές συνεντεύξεις. Οι ερωτήσεις που τέθηκαν στους εκπαιδευτικούς περιλάμβαναν διάφορα θέματα εκπαιδευτικού περιεχομένου όπως : η τεχνολογία , η επικοινωνία με τους διευθυντές των σχολικών μονάδων αλλά και με τους συναδέλφους τους , τους μαθητές και τους γονείς των μαθητών , την υποστήριξη που έλαβαν και τους πόρους – πηγές που χρησιμοποίησαν , εάν είχαν τον έλεγχο των αποφάσεων που λαμβάνονταν , την ετοιμότητα τους , την αυτοαποτελεσματικότητα τους ως εκπαιδευτικοί και τα μελλοντικά τους σχέδια . Στα αποτελέσματα της έρευνας , προέκυψε το συμπέρασμα πως οι συμμετέχοντες ανέφεραν λιγότερο σαφή και τακτική επικοινωνία με την σχολική τους μονάδα αλλά και με τον Σχολικό Σύμβουλο Ειδικής Αγωγής . Επιπλέον , ανέφεραν ότι πριν την πανδημία η σχολική μονάδα όπου υπηρετούσαν φρόντιζε να έχουν τους απαραίτητους πόρους για να διδάξουν, ενώ κατά την διάρκεια της πανδημίας το Υπουργείο Παιδείας τους στήριζε περισσότερο . Τέλος , γίνεται λόγος για τις επιπτώσεις που μπορούν να έχουν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας σε διάφορους τομείς όπως : στα σχολεία , στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης , στους Σχολικούς Συμβούλους , στις Σχολικές Περιφέρειες και το Υπουργείο Παιδείας καθώς και συστάσεις για μελλοντική έρευνα .
University of the Aegena
