Άξονας, μια νοητή ευθεία γραμμή που συνδέει, χωρίζει,
υπόσχεται, επιβάλλει. Μια μεσσιανική διάνοιξη που έρχεται να
ισοπεδώσει το καθετί στον δρόμο της ή να δείξει τον δρόμο προς
κάτι. Το καθετί γύρω μας είναι φτιαγμένο από γραμμές, γραμμές που
αρθρώνουν, επιταχύνουν, κατατμίζουν, περιορίζουν, οριοθετούν
κινήσεις, μοτίβα και πεδία. Υπάρχει μια πολλαπλότητα στην γραμμή,
τόσο στις διαφορές που κρύβει η μια από την άλλη όσο και στο
σώμα της ίδιας. Το μάτι αντιλαμβάνεται την γραμμή, χάνοντας
ωστόσο το πλήθος των διακριτών σημείων που την αποτελούν. Η
μήπως αυτή η κρυφή εσωτερική πολλαπλότητα είναι που την κάνει να διαφέρει από μια όμοια της. Και αν ο χαρακτήρας των σημείων
που αποτελούνε το γραμμικό σώμα μεταβάλλεται στον χρόνο, τότε
μεταβάλλεται και η ολότητα;
Βάση αυτού του συλλογισμού ξεκινάει μια αναζήτηση, μια ολόκληρη
διπλωματική εργασία και μαζί της ο επαναπροσδιορισμός μιας
αυστηρής γραμμής του 19ου αιώνα, που έρχεται να οριοθετήσει τον
άναρχο μεσαιωνικό ιστό στο κλεινόν Άστυ. Οι τρείς μας μελετήσαμε
τον Θαυμαστό Καινούριο Άξονα εξετάζοντας έξι σημεία – πεδία του
ιστορικού τριγώνου της Αθήνας, στην γραμμική ζώνη που ορίζεται
από δυο άκρα, την πλατεία Κλαυθμώνος και την πλατεία
Κουμουνδούρου και δυο σημαντικούς οδικούς άξονες, τις οδούς
Ευρυπίδου και Σοφοκλέους. Μέσα από την επανερμηνεία της
κλασικής έννοιας του άξονα, την λειτουργία του οποίου η ίδια η
πόλη έχει απορρίψει, επιχειρείται μια αξονική σύνθεση της οποίας ο
χαρακτήρας δεν ορίζεται πλέον από την γραμμή αλλά από τα πεδία
που συναντά κανείς διασχίζοντάς την. Ένας ελεύθερος κήπος
καμπυλωτών νευρώσεων, ένας λαβύρινθος στον αρνητικό αστικό
χώρο, ένα Forum με ρόλο αυτόν του γεωμετρικού κέντρου, ένα
φουριεριστικό Φαλανστήριο που επαναφέρει το ζήτημα της
κατοίκησης στο κέντρο της πόλης και δυο χώροι στάθμευσης που
αποδίδονται στο δημόσιο βίο αποτελούν αυτόνομα πεδία μιας
ευρύτερης γραμμικής ολότητας που έρχεται να τα συνδέσει,
μετατρέποντας την σύγχρονη πόλη από puzzle πολεοδομικών
μωσαϊκών σε πόλη domino.
(EL)
Axis, an imaginary straight line that connects, separates,
promises, imposes. A messianic opening that comes to level
everything in its path or to show the way to something.
Everything around us is made up of lines, lines that
articulate, accelerate, dissect, restrict, define movements,
patterns, and fields. There is a multiplicity in the line, both in
the differences hidden from each other and in the body of the
line itself. The eye perceives the line, but loses the multitude
of discrete points that compose it. Or perhaps it is this
hidden internal multiplicity that sets it apart from a similar
one. And if the nature of the points that make up the linear body changes over time, does the entirety change as well?
Based on this reflection, an exploration begins, an entire
diploma thesis, and with it, the redefinition of a strict 19thcentury
axis that comes to delineate the chaotic medieval
web in the ‘’glorious City’’. The three of us studied the
Brave New Axis by examining six points - fields of the
historic triangle of Athens, in the linear zone defined by two
ends, Klauthmonos Square and Koumoundourou Square,
and two important road axes, Eurydipidou Street and
Sophocles Street. Through the reinterpretation of the
classical concept of the axis, the function of which the city
itself has rejected, an axial composition is attempted, the
character of which is no longer defined by the line but by the
fields one encounters while crossing it. A free garden of
curved nerves, a labyrinth in the negative urban space, a
Forum with the role of the geometric center, a Phalanstery
that brings the issue of housing back to the city center, and
two parking spaces attributed to public life are autonomous
fields of a broader linear entity that comes to connect them,
transforming the modern city from a puzzle of urban
mosaics into a domino city.
(EN)
National Technical University of Athens
