Η παρούσα εργασία ασχολείται με τη στάθμιση του ερωτηματολογίου αυτοεκτίμησης
Rosenberg Self Esteem Scale (RSES) στα ελληνικά δεδομένα. Η αυτοεκτίμηση είναι
η θετική ή αρνητική κατεύθυνση που έχει το άτομο προς τον ίδιο του τον εαυτό
(Rosenberg 1960) και η εμπειρία του να είσαι ικανός να ανταπεξέλθεις στις
βασικές προκλήσεις της ζωής και να είσαι αντάξιος της ευτυχίας (Branden 1969).
Το ερωτηματολόγιο μοιράστηκε σε φοιτητές πανεπιστημίων με μέσο όρο ηλικίας τα
19 χρόνια. Μαζί με το RSES συγχορηγήσαμε το Health Locus of Control, το
Perceive Stress Scale, το Stress and Personality Self Test και άλλο ένα
ερωτηματολόγιο αυτοεκτίμησης των Δαρβίρη και Βάρβογλη. Τα αποτελέσματά μας ως
προς την αξιοπιστία και την εγκυρότητα του RSES ήταν απολύτως θετικά καθώς ο
δείκτης αξιοπιστίας ήταν crombach a 0,80 και υπήρξε θετικά στατιστική σχέση με
το δεύτερο ερωτηματολόγιο αυτοεκτίμησης. Σημαντικές σχέσεις βρήκαμε μεταξύ
στρες, το κέντρο ελέγχου της υγείας αλλά και την προσωπικότητα. Φαίνεται πως τα
άτομα που αποδίδουν την καλή τους υγεία στους άλλους ή στην τύχη, έχουν πιο
αυξημένη αυτοεκτίμηση απ' το να απέδιδαν την καλή τους υγεία στον εαυτό τους.
Ενώ παράλληλα τα άτομα με υψηλά επίπεδα στρες, φαίνεται να σκοράρουν σε
προσωπικότητες υψηλού κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών. Επίσης στατιστικά
σημαντική ήταν και η σχέση αυτοεκτίμησης και στρες, καθώς από την στατιστική
μας ανάλυση βρήκαμε ότι όσο αυξάνεται το στρες ενός ατόμου, τόσο αυξάνεται και
η αυτοεκτίμηση. Συμπεραίνουμε λοιπόν οτι αυτό συμβαίνει λόγω κοινωνικών
παραγόντων αλλά και αλλαγών που επέρχονται στις ζωές των φοιτητών. Η πρώτη
αλλαγή είναι η μετάβασή τους στην ενήλικο ζωή. Επιπλέον η αυτοεκτίμηση σύμφωνα
με τη βιβλιογραφία, είναι επίκτητο χαρακτηριστικό των ατόμων και δεν μαθαίνεται
παρά μόνο ενισχύεται. Συνεπώς οι φοιτητές λόγως της εισαγωγής τους στα
πανεπιστημία είναι υπερήφανοι για τον εαυτό τους, γεγονός που αυξάνει την
αυτοεκτίμησή τους, αλλά δεν μειώνει στο στρες, καθώς πλέον έχουν περισσότερες
υποχρεώσεις από πριν.
(EL)
This paper deals with the validation of Rosenberg Self Esteem Scale (RSES) in
Greek data. Self-esteem is the positive or negative direction that the
individual has to himself (Rosenberg 1960) and the experience of being able to
cope with the basic challenges of life and being worthy of happiness (Branden
1969). This questionnaire was distributed to university students with a mean
age of 19 years. Along with the RSES concomitant Health Locus of Control, the
Perceive Stress Scale, the Stress and Personality Self Test and another
self-esteem questionnaire of Darviri and Varvogli. Our results on the
reliability and validity of the RSES was absolutely positive as the reliability
index had crombach a 0,80 and had a positive statistical relationship with the
second questionnaire of self-esteem. We found significant relationships between
stress, the health locus of control and personality types. It seems that when
people attribute their good health to others or to chance, have increased
self-esteem more than being attributed their good health to themselves. While
those with high levels of stress, seems to score at personality types with
eminent risk of cardiovascular. Also significant was the relationship between
self-esteem and stress, as we found that with the increase of stress,
self-esteem also increases. We conclude that this is due to social factors and
changes occurring in the lives of students. The first change is the transition
to adulthood. Moreover, in literature self-esteem is acquired as a
characteristic of individuals that cannot be learned, only strengthened.
Consequently students due to their success entering in universities are proud
of themselves, which increases their self-esteem and increases stress, probably
because now they have more responsibilities than before.
(EN)
/aggregator-openarchives/portal/institutions/uoa
