Ο όρος ιερολαγονίτιδα χρησιμοποιείται στην περιγραφή της φλεγμονώδους προσβολής των ιερολαγονίων αρθρώσεων και κλινικά αποτελεί ένα από τα συχνότερα αίτια χρόνιας χαμηλής οσφυαλγίας. Οι ασθενείς εμφανίζουν εντοπισμένο άλγος στην περιοχή της πάσχουσας άρθρωσης, με αρκετές ενοχλήσεις στην καθιστή θέση, ενώ τα συμπτώματα επιδεινώνονται κατά την διαδικασία έγερσης από καθιστή θέση, κατά το τρέξιμο ή το παρατεταμένο περπάτημα, κατά την παρατεταμένη ορθοστασία ή ανεβαίνοντας μια σκάλα.
Η προσβολή των αρθρώσεων δύναται να είναι αμφοτερόπλευρη και συμμετρική, αμφοτερόπλευρη και ασύμμετρη καθώς και ετερόπλευρη, με πληθώρα παθήσεων να προκαλλούν τα ανωτέρω. Αμφοτερόπλευρη και συμμετρική προσβολή παρατηρείται συνήθως στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στην αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, στην εντεροπαθητική αρθρίτιδα, στη σκληρυντική οστεΐτιδα των λαγονίων (Osteitis Condensans Ilii), στη νόσο Whipple και στην πολυκεντρική δικτυοϊστιοκυττάρωση (ή λιποειδική δερματοαρθρίτιδα). Αμφοτερόπλευρη και ασύμμετρη προσβολή παρατηρείται συνήθως στην ψωριασική αρθίτιδα, στην αντιδραστική μεταλοιμώδη αρθρίτιδα (σύνδρομο Reiter), στην αρθρίτιδα του ουρικού οξέος, στη νόσο Behçet και φυσικά στην εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα. Η ετερόπλευρη προσβολή συνήθως αποτελλεί χαρακτηριστικό της σηπτικής αρθρίτιδας, με συχνές προσβολές σε φυματίωση ή βρουκέλλωση.
Τα διαγνωστικά μέσα που χρησιμοποιούμε καλύπτουν τον μεγαλύτερο φάσμα των ακτινοαπεικονιστικών μεθόδων, όπως η απλή ακτινογραφία, η αξονική τομογραφία, η μαγνητική τομογραφία, ο υπερηγραφικός έλεγχος αλλά και- σπανιότερα- εξετάσεις πυρηνικής ιατρικής όπως το σπινθηρογράφημα οστών και το PET/CT. Τα ευρήματα των παραπάνω εξετάσεων αλληλοσυμπληρώνονται και βοηθούν σε συσχέτιση με τον κλινικοεργαστηριακό έλεγχο στην τελική διάγνωση. Οι μέθοδοι επεμβατικής ακτινολογίας δια της διαδερμικής βιοψίας επικουρούν το διαγνωστικό κομμάτι, ενώ θεραπευτικά βοηθούν στην μείωση ή και εξάλειψη του πόνου με τις υπο απεικονιστικό έλεγχο μεθόδους διαδερμικής διήθησης με τοπικά αναισθητικά και κορτικοστεροειδή ή και νευρόλυσης με χρήση ραδιοσυχνοτήτων.
(EL)
Sacroiliitis is a medical term used to describe the inflammation of the sacroiliac joints and can be a manifestation of a wide range of disease processes. It is one of the most common causes of chronic lower back pain. Patients can experience symptoms like focal sacroiliac tenderness and pain in the lower back region, hips or buttocks. All these symptoms are aggravated by transitioning from sitting to standing, walking or standing for extended periods of time or by climbing stairs.
The pattern of involvement is helpful to the diagnosis and can be bilateral and symmetrical, bilateral but asymmetrical and unilateral. Usually bilateral and symmetrical pattern is seen in rheumatoid arthritis, ankylosing spondylitis, enteropathic arthritis, osteitis condensans ilii, Whipple disease and in multicentric reticulohistiocytosis. Usually bilateral but asymmetrical pattern is seen in psoriatic arthritis, reactive arthritis (Reiter syndrome), gout, Behçet disease and of course in degenerative osteoarthritis. Unilateral pattern is characteristic of the infective arthritis and should be included in the differential diagnosis with neoplastic destructive process or stress fracture.
In diagnostic imaging of the sacroiliac joints are included many modalities like radiography, computed tomography, MRI, ultrasonography and even nuclear medicine. All the imaging findings along with the clinical findings and lab results lead to the correct diagnosis.
In Interventional Radiology using methods like image guide biopsy, we assist the final diagnosis. Interventional methods like intra-articular infiltrations and RFA can be helpful in the management of the sacroiliac pain.
(EN)
/aggregator-openarchives/portal/institutions/uoa
