ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η διαχείριση και ο έλεγχος της υπέρτασης αποτελούν ένα κρίσιμο ζήτημα για την δημόσια υγεία, καθώς ο επιπολασμός φαίνεται να είναι υψηλός σε ορισμένες εθνοτικές ομάδες. Η θεραπεία πρέπει να περιλαμβάνει τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής και φαρμακολογική παρέμβαση, συνήθως με πολλαπλούς παράγοντες.
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση αφενός της διαχείρισης της υπέρτασης σε εθνοτικές μειονότητες και αφετέρου του ρόλου του κοινοτικού νοσηλευτή στον έλεγχο αυτής.
Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση για την αναζήτηση πρωτογενών μελετών σχετικά με τη διαχείριση της υπέρτασης σε εθνοτικές μειονότητες. Οι λέξεις-κλειδιά και οι χρονικοί περιορισμοί τέθηκαν για την περίοδο 2011-2020, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική βάση δεδομένων Medline (NCBI) με συνδυασμό κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού.
Αποτελέσματα: Δεκατρείς πρωτογενείς ερευνητικές μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Εννέα μελέτες διερευνούσαν παρεμβάσεις που εμπίπτουν στη μη φαρμακολογική διαχείριση της υπέρτασης, ενώ τέσσερις μελέτες διερευνούσαν τη φαρμακολογική διαχείριση της υπέρτασης στις εθνοτικές μειονότητες. Από την ανάλυση των δεδομένων προκύπτει ότι ασθενείς αφρικανικής κυρίως καταγωγής έχουν περισσότερες πιθανότητες να λάβουν συνδυαστική αντιυπερτασική θεραπεία με κάποιο θειαζιδικό διουρητικό ή ανταγωνιστή διαύλων ασβεστίου ενώ γενικά εμφανίζουν εξασθενημένη απόκριση στα φάρμακα που αναστέλλουν το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης και σε β-αδρενεργικούς αποκλειστές. Επιπρόσθετα, παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά ελέγχου της ΑΠ και τα οποία σχετίζονται με κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Όσον αφορά το σκέλος της μη φαρμακολογικής διαχείρισης, οι παρεμβάσεις υπό την καθοδήγηση των κοινοτικών νοσηλευτών έχει προταθεί ως ένας πολλά υποσχόμενος τρόπος για τη διαχείριση των ασθενών που ανήκουν σε αυτές τις ομάδες.
Συμπεράσματα: Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τη διερεύνηση του φαινομένου της ανισοκατανομής της υπέρτασης στους διαφορετικούς ανθρώπινους πληθυσμούς, καθώς για το ρόλο της κοινοτικής νοσηλευτικής στη βελτίωση της εξατομικευμένης φροντίδας για την υπέρταση σε αυτούς τους ευαίσθητους πληθυσμούς.
Λέξεις – Κλειδιά: Υπέρταση, φαρμακολογική διαχείριση/μη φαρμακολογική διαχείριση, εθνοτικές μειονότητες, παρεμβάσεις, κοινοτική νοσηλευτική
(EL)
ABSTRACT
Managing and controlling hypertension is a critical public health issue, as prevalence appears to be high in some ethnic groups. Treatment should include lifestyle changes and pharmacological intervention, usually with multiple agents.
Aim: To investigate both the pharmacological and non-pharmacological management of hypertension as well the role of community nurses in the hypertension control in ethnic minorities.
Methodology: A systematic review was conducted to research primary studies on the management of hypertension in ethnic minorities. Keywords and time constraints were set for 2011-2020 using the Medline online database (NCBI) with a combination of inclusion and exclusion criteria.
Inclusion Criteria: Randomized controlled trials (RCTs) were included, examining the effectiveness of community-based nursing/ nursing interventions for the management of hypertension in ethnic minorities. Due to the limited number of studies, studies investigating the role of nursing in general were included, while no time limit was set.
Results: Thirteen primary research studies met the inclusion criteria. Nine studies investigated interventions in the non-pharmacological management of hypertension, while four studies investigated the pharmacological management of hypertension in ethnic minorities. Analysis of the data shows that patients of predominantly African descent are more likely to receive combination antihypertensive therapy with a thiazide diuretic or calcium channel blocker and generally have an impaired response to drugs that inhibit the renin-angiotensin-blocking system and In addition, they have significantly lower rates of BP control and which are related to socio-economic factors. Regarding the non-pharmacological management part, those interventions under the guidance of community nurses have been proposed as a promising way of managing patients belonging to these groups.
Conclusions: Further research is needed to investigate the phenomenon of unequal distribution of hypertension in different human populations, as well as the role of community nursing in improving individualized care for hypertension and managing the overall cardiovascular risk in these vulnerable populations.
Key Words: Hypertension, pharmacological management / non-pharmacological management, ethnic minorities, interventions, community nursing
(EN)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
