Τα τελευταία χρόνια, οι μορφές απειλών που αναδύονται και απειλούν το περιβάλλον ασφαλείας σε κρατικό/διακρατικό επίπεδο, καταδεικνύουν ότι καμία χώρα, όσο προηγμένη και αν είναι, δεν είναι απόλυτα προστατευμένη. Η αποτελεσματικότητα των σύγχρονων απειλών, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πρόοδο της τεχνολογίας, στην παγκοσμιοποίηση, στη διασύνδεση δομών και ανθρωπίνου δυναμικού, αλλά και στον αναβαθμισμένο ρόλο που διαδραματίζει πλέον η πληροφορία. Αυτή η εξελικτική πορεία του χαρακτήρα του πολέμου, αποτυπώνεται και εκφράζεται με τον όρο “Υβριδικός Πόλεμος”, απασχολώντας πλήθος αναλυτών και θεωρητικών επιστημόνων, προκειμένου να εξευρεθούν και να αναπτυχθούν τα κατάλληλα αντίμετρα έναντι αυτού.
Ο υβριδικός πόλεμος δεν είναι κάτι νέο. Οι ρίζες του είναι τόσο παλιές, όσο και ο Δούρειος Ίππος. Αυτό που πλέον έχει αλλάξει, είναι η κλίμακα, η ταχύτητα και η ένταση και φυσικά είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι το είδος αυτού του πολέμου λαμβάνει χώρα στα ανατολικά κράσπεδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στη λεκάνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Ήδη, η Ελλάδα αντιμετωπίζει το βάρος των αποτελεσμάτων αυτού του είδους του πολέμου, δεχόμενη τα μεγάλα κύματα των προσφύγων που εγκαταλείπουν την εμπόλεμη ζώνη, αναζητώντας καταφύγιο και μία καλύτερη ζωή στην Ευρώπη. Μία Ευρώπη όμως που πλέον, μετά τα τελευταία τρομοκρατικά χτυπήματα σε Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, βρίσκεται ευθέως αντιμέτωπη με τις υβριδικές απειλές. Τρομοκρατία, προπαγάνδα, εκφοβισμός και χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (με αναρτήσεις και βίντεο που καλούν και απειλούν με νέα χτυπήματα), είναι μόνο ένα μέρος της υβριδικής απειλής. Πρόκειται για μία απειλή που ταράζει τα νερά και αλλάζει το περιβάλλον ασφαλείας, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά πλέον και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι υβριδικές απειλές καθιστούν την ανάγκη για ανταπόκριση επιτακτική. Η δράση ξεκινά με τον προσδιορισμό και την αναγνώριση του φαινομένου, συνεχίζεται με τη γνώση του αντιπάλου και κατόπιν διακρίνεται σε πτυχές ανάλογα με τον φορέα αντιμετώπισής του. Η ραγδαία εξέλιξη και οι πολλαπλές μορφές που μπορούν να λάβουν οι υβριδικές επιχειρήσεις συνιστούν ορθολογικό και άμεσο σχεδιασμό, διότι οι συνθήκες αλλάζουν συνεχώς, το ίδιο και οι δρώντες.
Δεδομένου ότι μόνο η στρατιωτική δράση είναι ανεπαρκής είτε για την πρόληψη είτε για τη διαχείριση κρίσεων, η επιτυχία στις επιχειρήσεις απαιτεί ενισχυμένη αλληλεπίδραση μεταξύ των στρατιωτικών και των πολιτικών φορέων σε όλα τα επίπεδα πριν, μετά και κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης. Ο κύριος στόχος αυτής της αλληλεπίδρασης είναι η επίτευξη μιας επιθυμητής τελικής κατάστασης, η οποία θα είναι εξίσου καλή για τον τοπικό πληθυσμό, τους πολίτες και τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Αυτό θα επιτρέψει την ομαλή μετάβαση από επιθετικές και αμυντικές επιχειρήσεις σε επιχειρήσεις ασφάλειας και σταθερότητας, επιτυγχάνοντας έτσι μια κατάσταση ανάπτυξης, όπου οι δυνάμεις της Συμμαχίας θα εξασφαλίσουν μια ασφαλή περιοχή πολύ πιο γρήγορα. Συνεπώς, η αύξηση της αποτελεσματικότητας των τμημάτων Civil Military Corporation (CIMIC) διαδραματίζει βασικό ρόλο στην επιτυχία της επιχείρησης και στην επίτευξη ενός επιθυμητού τελικού στόχου.
(EL)
In recent years, the emerging forms of threats to the security environment at the state/transnational level show that no country, however advanced, is fully protected. The effectiveness of modern threats is largely due to advances in technology, globalization, the interconnection of structures and human resources, but also to the upgraded role that information now plays. This evolutionary course of the character of war is reflected and expressed by the term "Hybrid War", employing many analysts and theoretical scientists, in order to find and develop the appropriate countermeasures against it.
Hybrid warfare is nothing new. Its roots are as old as the Trojan Horse. What has now changed is the scale, speed and intensity and of course it is worrying that this kind of war is taking place on the eastern curbs of the European Union, but also in the South-Eastern Mediterranean basin. Already, Greece is facing the burden of the effects of this kind of war, accepting the large waves of refugees fleeing the war zone, seeking refuge and a better life in Europe. But a Europe that now, after the latest terrorist attacks in European capitals, is directly confronted with hybrid threats. Terrorism, propaganda, intimidation and the use of social media (with posts and videos calling and threatening new hits) are just one part of the hybrid threat. This is a threat that is changing the waters and changing the security environment, not only in the Middle East but now also in the European Union.
Hybrid threats make the need for responsiveness imperative. The action begins with the identification and recognition of the phenomenon, continues with the knowledge of the opponent and then is distinguished in aspects depending on the body of its treatment. The rapid development and the multiple forms that hybrid companies can take constitute rational and direct planning, because conditions are constantly changing, as are the perpetrators. Since only military action is insufficient for either prevention or crisis management, success in operations requires enhanced interaction between military and civilian actors at all levels before, after and during an operation. The main objective of this interaction is to achieve a desired final situation, which will be just as good for the local population, citizens and the armed forces, but difficult to achieve. This will allow for a smooth transition from offensive and defense operations to security and stability operations, thus achieving a state of development where Alliance forces will secure a safe area much faster. Therefore, increasing the efficiency of Civil Military Corporation (CIMIC) departments plays a key role in the success of the operation and in achieving a desired end goal.
(EN)
/aggregator-openarchives/portal/institutions/uoa
