Η παρούσα διπλωματική μελέτη επιδιώκει να αναδείξει την πλούσια ποιητική απεικόνιση του Ενδυμίωνα του Τζον Κητς, υπογραμμίζοντας τη σημασία της στη συγκρότηση της υποκειμενικής όρασης του Κητς, μέσα από την προσπάθειά του να ωραιοποιήσει το οικείο του τοπίο σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική έννοια της ιδεατής ομορφιάς και την Αρκαδική βουκολική παράδοση. Επιπλέον, συνδέει την υποκειμενική όραση του Κητς με την ποιητική του ωριμότητα, εφόσον η μυθική ποιητική του απεικόνιση στον Ενδυμίωνα, όχι μόνο παρέχει έμπνευση στην φαντασία του, αλλά επιπλέον αποδίδει αιθέρια χαρακτηριστικά σε γήινες εικόνες, εξυψώνοντας την ποίηση του στη σφαίρα του επέκεινα. Οι ποιητικές εικόνες στον Ενδυμίωνα συνδέονται περεταίρω με το κίνημα του Ευρωπαϊκού Πικτοριαλισμού στην φωτογραφία, από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα έως τις αρχές του εικοστού αιώνα, σε σχέση με την ωραιοποίηση που επιχείρησαν οι Πικτοριαλιστές φωτογράφοι στις θεματικές των τοπίων και πορτραίτων τους, η οποία στόχευε στην αποδέσμευση του φωτογραφικού μέσου από τη μηχανική παραγωγή και αναπαραγωγή, όπως και από την καθεαυτή αναπαράσταση της πραγματικότητας.
Συνεπώς ο Ενδυμίωνας του Κήτς εξετάζεται σε συνδυασμό με τις θεωρίες και το έργο διακεκριμένων Πικτοριαλιστών όπως, η Τζούλια Μάργκαρετ Κάμερον, ο Εδουάρδος Στάικεν, (γεννημένος στο Λουξεμβούργο), Χένρυ Πιτς Ρόμπινσον, Πήτερ Χένρυ Έμερσον, Αλεξάντερ Κέηλι και Ρόμπερτ Ντεμασύ, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ο Πικτοριαλισμός αποτελεί οπτικό απόηχο του Ρομαντισμού και αποκαλύπτοντας την σημαντική επιρροή της Ρομαντικής ποίησης στην πρώιμη φωτογραφική εικόνα.
(EL)
This thesis unveils the rich visual imagery in John Keats’s Endymion, underscoring its great significance for the shape of Keats’s subjective vision in his attempt to beautify his familiar scenery according to the ancient Greek notion of ideal beauty and the Arcadian pastoral tradition. Keats’s subjective vision is further related with his poetic growth, as his mythical imagery in Endymion not only fleshes his imagination, but also transcends his poetry, by attributing an ethereal character to earthly images. The poetic images in Endymion are connected with the European Pictorialist movement—from the mid-nineteenth to early twentieth century—in regard to the Pictorialists’ embellishment of their natural landscapes and portraits with the intention of disentangling the photographic means from mechanical production and reproduction, as well as from the exact representation of reality.
Keats’s Endymion is thus examined in parallel with the work and theories of major Pictorialists, such as Julia Margaret Cameron, Edward Steichen (born in Luxembourg) Henry Peach Robinson, Peter Henry Emerson, Alexander Keighley and Robert Demachy, identifying Pictorialism as the visual aftermath of Romanticism and revealing the profound impact of Romantic poetry on the early modern photographic image.
(EN)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
