Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το λεγόμενο «δικαίωμα στον θάνατο» σε συνάρτηση κυρίως με ζητήματα που ανακύπτουν σε επίπεδο ποινικού δικαίου και τα οποία ανακύπτουν από πρακτικές όπως είναι η υποβοηθούμενη αυτοκτονία, η συνέργεια σε αυτοκτονία, η ανθρωποκτονία κατ’ απαίτηση και η μέχρι τώρα, αρρύθμιστη στο ελληνικό δίκαιο περίπτωση της ευθανασίας. Τα ζητήματα αυτά έχουν καταφανώς ακραία υπαρξιακό χαρακτήρα και θέτουν ερωτήματα τόσο σχετικά με το δίκαιο, όσο και την ηθική, την φιλοσοφία αλλά και την θρησκεία. Για αυτόν τον λόγο επιχειρείται στο σώμα της εργασίας, μια συνοπτική προσέγγιση των παραμέτρων αυτών. Η συζήτηση «κρατεί καλά» σε καθέναν από τους τομείς αυτούς και η πολυπόθητη λύση και ομοφωνία φαντάζει μάλλον αδύνατο να επιτευχθεί. Από τη μια, υπάρχουν εκείνοι που μάχονται υπέρ της ιερότητας της ζωής και υποστηρίζουν ότι δεν είναι ποτέ επιτρεπτή η αφαίρεση της, και από την άλλη, εκείνοι που μιλούν για την αρχή της αυτοδιάθεσης και την αυτονομία του προσώπου να αποφασίσει ο ίδιος πως και με ποιο τρόπο θα πεθάνει. Οι συμπεριφορές με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση αυτή, αφορούν και ρυθμίζονται ως επί το πλείστον από το ποινικό δίκαιο. Το ορθό ή μη της νομοθέτησης αυτής ωστόσο αμφισβητείται έντονα, ειδικά στις μέρες μας, όπου ο άνθρωπος τείνει να προτάσσει την ποιότητα διαβίωσης του έναντι ακόμα και της ίδιας της ζωής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η παρούσα στοχεύει απλώς να θέσει ερωτήματα και να αφυπνίσει τον αναγνώστη για ποικίλα ζητήματα που ανακύπτουν όχι μόνο εντός της ελληνικής έννομης τάξης αλλά και σε υπερεθνικό επίπεδο.
(EL)
The “right to die” poses a variety of questions in accordance with the Greek criminal law. Aspects of the phenomenon, such as assisted suicide, complicity in suicide, mercy killing after the explicit and persistent demand of the victim, as well as euthanasia, a form of medically assisted or supervised death during the last stages of life, that is yet to be regulated in the Greek legal order, generate among the legal circles a constant debate about their right valuation and legislative resolution. The “right to die’ is undeniably connected to elaborate existential issues that emanate not only from the Greek Constitution but also from the religious, ethical and cultural foundation of our Nation. As a result, a unanimous legal “front” against the complexity of those issues can only appear as an impossible utopia. The dilemma is unimaginable; is life the ultimate good and thus sacred or is peoples’ autonomy always assessed as an ever overriding right? Modern societies suggest a wealthy lifestyle and urge citizens to raise their living-standards to unreachable levels, subconsciously promoting quality of life over life itself. The current assessment, though concentrated in the criminal aspects of the phenomenon, attempts a concise analysis of the above-mentioned issues and aims to present the problems and questions in a supranational level, to intrigue the reader to find new arguments and ponder the question of what can be regulated or not.
(EN)
/aggregator-openarchives/portal/institutions/uoa
