Η παρούσα Διπλωματική Εργασία διερευνά την αισθητική εμπειρία του Θεάτρου που
απευθύνεται σε θεατές πολύ νεαρής ηλικίας, εξετάζοντας παράλληλα την προσφορά
του στα καθοριστικά, αναπτυξιακά στάδια αυτής της τρυφερής, αλλά και κρίσιμης
περιόδου για την πορεία του ατόμου. Εκκινώντας από τις απόψεις και τα σκηνικά
βιώματα καλλιτεχνών/ιδων που έχουν δοκιμαστεί με το συγκεκριμένο είδος θεάτρου,
μελετάται η θεωρητική αλλά κι η πρακτική διάσταση του, με απώτερο σκοπό την
εστίαση και την αδιάκοπη εξερεύνηση ενός κοινού που παραμένει σε μεγάλο βαθμό
πολύπλοκο κι αινιγματικό για το ενήλικο σύμπαν. Ταυτόχρονα, επιχειρείται η
χαρτογράφηση των προκλήσεων μιας ιδιαίτερης μορφής παραστατικών Τεχνών, που
δίνει έμφαση στο σώμα και στην αισθητηριακή ιχνηλάτηση της ανθρώπινης
δημιουργίας και έκφρασης, αφήνοντας τη νοησιαρχική διεργασία σε δεύτερο ρόλο κι
επιζητώντας την επιστροφή σε ένα πρωταρχικό τρόπο σκηνικής αντιμετώπισης του
χρόνου και των συναισθημάτων, σε μια εποχή όπου η εικονική πραγματικότητα κι η
έλλειψη ουσιαστικής επαφής ανάμεσα στους ανθρώπους, τείνει να αλλάξει το
θεατρικό κι ανθρωπολογικό τοπίο σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανασκόπηση της
βιβλιογραφίας και η διεξαγωγή της εν λόγω έρευνας, τονίζει την ανάγκη αντίστοιχης
αναζήτησης από μελλοντικούς/ες ερευνητές/τριες, καθώς οι θεατρικές παρεμβάσεις
και οι διαστάσεις των ποικίλων και συνάμα, σύνθετων μηχανισμών ανάπτυξης των
βρεφών, διακρίνονται για τις πολυδιάστατες πτυχές τους, φέρνοντας στην επιφάνεια
ελλείμματα, αντιφάσεις, προβληματισμούς κι ερωτήματα για την κοινωνικο-πολιτική
ευρύτητα του φαινομένου, αλλά και για τη θέση του παιδιού σε έναν κόσμο διαρκώς
μεταβαλλόμενο, που συγκρούεται όλο και πιο έντονα με παγιωμένες αντιλήψεις και
στερεοτυπικές προκαταλήψεις.
(EL)
This dissertation investigates the aesthetic experience of the Theater for Early Years,
while examining its contribution to the decisive, developmental stages that unfold
during this tender, but also critical period of a person’s life. Starting from the opinions
and stage experiences of artists who have been tested with this particular type of
theater, its theoretical as well as practical dimension is studied, with the ultimate goal
of focusing and continuously exploring an audience that remains largely complex and
enigmatic for the adult universe. At the same time, an attempt is made to map the
challenges of a particular form of performing arts, which emphasizes the body and the
sensory tracking of human creation and expression, leaving the cognitive process in a
secondary role and seeking a return to a primary way of dealing with time and
emotions on stage, in an era where virtual reality and the lack of meaningful contact
between people, tends to change the theatrical and anthropological landscape on a
global level. The review of the literature and the conduct of said research, emphasizes
the need for a corresponding search by future researchers, as the theater interventions
and the dimensions of the diverse and at the same time, complex mechanisms of
development of infants, are distinguished for their multidimensional aspects, bringing
to the surface deficits, contradictions, concerns and questions about the socio-political
breadth of the phenomenon, but also about the position of the child in a constantly
changing world, which collides more and more strongly with established perceptions,
stereotypes and banal prejudice.
(EN)
/aggregator-openarchives/portal/institutions/uoa
