Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η γεωαρχαιολογική μελέτη τμήματος
της βορειοανατολικής Πελοποννήσου και συγκεκριμένα της παράκτιας ζώνης μεταξύ
των οικισμών Βέλου και Άσσου, η οποία περιορίζεται προς την ενδοχώρα, προς
νότο, από τους ορεινούς όγκους Φαρμακά, Ξεροβούνι, Μεγαλοβούνι, Τρίκορφο και
Ψηλή Ράχη που συνιστούν και το όριο με τον νομό Αργολίδας .
Η περιοχή αυτή εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο της Κορινθιακής λεκάνης που με τη
σειρά του αποτελεί ένα περιβάλλον με ιδιόμορφα γεωλογικά χαρακτηριστικά. Στο
χώρο μελέτης επιχειρείται η διερεύνηση των μηχανισμών απόθεσης και διάβρωσης,
σε σχέση με το τεκτονικό και γεωμορφολογικό καθεστώς της ευρύτερης περιοχής και
παρουσιάζεται η όσο το δυνατόν πιστότερη αποτύπωση της οικιστικής ανάπτυξης του
χώρου από την εποχή του Λίθου μέχρι τους Ρωμαϊκούς χρόνους,. Σκοπός είναι να
εξαχθούν συμπεράσματα για την εξέλιξη του αναγλύφου στο πρόσφατο γεωλογικό
παρελθόν (Ανώτερο Ολόκαινο).
Η πραγματοποιηθείσα γεωμορφολογική και τεκτονική ανάλυση καθώς και η μελέτη της
ανάπτυξης και εξέλιξης της ζωής στην περιοχή με βάση αρχαιολογικές έρευνες
παρείχε στοιχεία για τη μορφή του αναγλύφου στην πορεία του χρόνου. Οι κύριοι
παράγοντες διαμόρφωσης του αναγλύφου - η έντονη τεκτονική δραστηριότητα και η
οπισθοδρομούσα διάβρωση - δεν αποτέλεσαν λόγο άμεσης εγκατάλειψης της περιοχής,
δεδομένου ότι πρόκειται για βραδεία φαινόμενα που δεν επηρεάζουν άμεσα σε
ανθρώπινη κλίμακα. Η επίδραση τους γίνεται όμως φανερή στην πορεία του χρόνου
με την εγκατάλειψη, τη μετακίνηση ορισμένων θέσεων ή και τη δημιουργία νέων.
(EL)
The object of the present thesis is the geoarchaeological study of the NE part
of the Peloponnese, specifically the zone between the villages of Velo and
Assos. The study area is bounded in the mainland by the mountainous ranges of
Farmaka, Xerovouni, Megalovouni, Trikorfo and Psili Rachi, which are the
natural borders with the prefecture of Argolida.
This area belongs to the wider area of the Corinthian basin, which, in turn, is
an area of characteristic geology and geomorphology. We try to study the soil
erosion and deposit mechanisms, in relation to the tectonic and
geomorphological status and characteristics of the wider basin. An attempt is
made to represent - as faithfully as possible - the human settlement
development of the study area, from the Stone Age up to the Roman Era. Our goal
was to arrive to conclusions on the evolution and the changes of the terrain in
the near geological past (upper Holocene).
The geomorphological and tectonic analysis of the area and the development and
evolution of settlements therein (based on archaeological studies) gave us
clues on the form of the terrain over time. The main factors affecting the form
of the terrain (intense tectonic activity and retrogressive erosion) were not
adequate reasons - in our case - to effect immediate abandonment of the area
(since they are fairly slow processes – in the human timescale). Their effect,
however, is evident over time, in the form of gradual abandonment of sites,
movement of settlements or the creation of new settlements.
(EN)
/aggregator-openarchives/portal/institutions/uoa
