Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι αρχικά να εκτιμηθεί ο επιπολασμός της κατάθλιψης και του άγχους σε αμιγώς υπερτασικούς ασθενείς στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, ενώ παράλληλα να διαπιστωθεί κατά πόσο οι ψυχικές αυτές καταστάσεις επηρεάζουν την συμμόρφωση του υπερτασικού ασθενούς με την θεραπευτική αγωγή.
Υλικό και μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 91 άτομα με υπέρταση. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη διανομή 4 ερωτηματολογίων στο κέντρο υγείας Μαρκοπούλου Αττικής (ερωτηματολόγιο δημογραφικών και προσωπικών στοιχείων των ασθενών, η κλίμακα HADS, η κλίμακα MMAS8 και το ερωτηματολόγιο Cage).
Το δείγμα αποτελείται από 91 άτομα εκ των οποίων οι 47 ήταν άντρες και οι 44 ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν τα 62.09 έτη και η μέση τιμή του ΔΜΣ ήταν 26.61. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν Έλληνες υπήκοοι, έγγαμοι (53.8%), είχαν λάβει μέση εκπαίδευση (47.3%) και είχαν παιδιά (89%). Η πλειοψηφία του δείγματος (61.5%) ήταν εργαζόμενοι και είχαν αρνητικό οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου (19.8%). Το 63.7% δήλωσε ότι καπνίζει συστηματικά και το 50.5% ότι καταναλώνει συχνά αλκοόλ. Το 59.3% δήλωσε ότι εμπιστέυεται αρκετά το θεράποντα ιατρό του. Το 70% των ατόμων παρουσίασαν από μέτρια έως υψηλά επίπεδα άγχους,ενώ το 55.6% αυτών εμφάνισαν μέτρια έως υψηλά επίπεδα κατάθλιψης. Τέλος, το 54.9% βρέθηκε να έχει χαμηλή συμμόρφωση.
Αποτελέσματα: Αναφορικά με το άγχος και την κατάθλιψη, η αλληλεπίδραση σχετικά με τη συμμόρφωση ήταν στατιστικά σημαντική (Wilk’s Λ=.52, p<.001), ενώ η επίδραση της σχέσης με το αλκοόλ δεν φάνηκε να είναι στατιστικά σημαντική (Wilk’s Λ=1.00, p=.838). Επίσης, η αλληλεπίδραση για το Φύλο δεν φάνηκε να είναι στατιστικά σημαντική (Wilk’s Λ=.99, p=.567), ενώ η επίδραση της συμμεταβλητής Ηλικία ήταν στατιστικά σημαντική (Wilk’s Λ=.81, p<.001). Η αλληλεπίδραση μεταξύ ατόμων διαφορετικού οικογενειακού ιστορικού ψυχικής νόσου ήταν στατιστικά σημαντική (Wilk’s Λ=.88, p=.003). Η κύρια επίδραση της Συμμόρφωσης ήταν στατιστικά σημαντική (F=18.89, p<.001), δηλαδή φαίνεται ότι όσο λιγότερο εμπιστεύονται οι ασθενείς τον ιατρό τους, τόσο περισσότερο συμμορφώνονται με την φαρμακευτική αγωγή. Τέλος, η Συμμόρφωση συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά τόσο με το Άγχος (r=.65, p<.001), όσο και με την Κατάθλιψη (r=.71, p<.001), το Άγχος συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με την Κατάθλιψη (r=.91, p<.001) και η Σχέση με το αλκοόλ ήταν η μόνη μεταβλητή που δεν συσχετίστηκε με τις υπόλοιπες τρεις.
Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της μελέτης μας φαίνεται καθαρά η άμεση συσχέτιση μεταξύ συμπτωμάτων κατάθλιψης – άγχους και αυξημένης αρτηριακής πίεσης. Παράλληλα, είναι ξεκάθαρη και η συσχέτιση μεταξύ χαμηλής συμμόρφωσης, συμπτωμάτων κατάθλιψης – άγχους και υπέρτασης.
(EL)
Aim: This study aimed to examine the prevelance of stess and depression in patients who suffer from hypertension and no other disease in the field of Primary Health Care and in what degree these mental disorders influence their adherence to the medication.
Methods: the survey involved 91 individuals with hypertension. 4 Questionnaires were distributed at Health Center of Markopoulo, Attica (Questionnaire of Demografic & Personal Information, the Hospital Anxiety & Depression Scale, the 8-item Morisky Medication Adherence Scale, the Questionnnaire of Cage).
The sample (n=91) consists of 47 men and 44 women. The average age was 62.09 years, and the average BMI was 26.61. Everyone had Greek nationality, was married (53.8%), high school graduated (47.3%) and had children (89%). The majority of the sample (61.5%) was employees with negative family’s medical history of mental health (19.8%). The 63.7% smokes regularly and the 50.5% often consumes alcohol. The 59.3% trusts enough its doctor. The 70% presented from moderate to high levels of stress, wheather the 55.6% of them presented from moderate to high levels of depression. Finally, the 54.9% had low adherence.
Results: As regards stress and depression, the interaction on the adherence was statistically significant (Wilk’s Λ=.52, p<.oo1), wheather the effect of alcohol consumption was not statitistically significant (Wilk’s Λ=1.00, p=.838). Also, the interaction on the sex it seemed not to be statistically significant (Wilk’s Λ=.99, p=567), weather the effect of the age convariable wa statistically signififant (Wilk’s Λ=8.1, p<.oo1). The interaction between individuals with different family’s medical historyof mental health illness was statistically significant (Wilk’s Λ=.88, p=.oo3). The main effect of adherence was statistically significant (F=18.89, p<.001) it seemed that the less they trust their doctor, the more they comply with the treatment. Finally, the adherence was significantly associated as with stress as with depression (r=.71, p<.001), stress ws associated significantly with depression (r=.91, p<001), whereas the alcohol consumption was the only variable which was not associated with others.
Conclusion: The study shows the clearly immediate correlation between the symptoms of stress-depression and high blood pressure. Moreover, the correlation between low adherence, stress-depression symptoms and hypertension was also clear.
(EN)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
