Η προσέγγιση των διαφορετικών μορφών και τρόπων επιβολής της εξορίας στην κλασική αρχαιότητα εστιάζοντας εν προκειμένω στην κλασική Αθήνα. Αναπτύσσεται αρχικά η εξορία ως μορφή άσκησης πολιτικής εξουσίας και διαμόρφωσης της Αθηναϊκής δημοκρατίας, μέσω της σταδιακής διεύρυνσης της συμμετοχής των πολιτών στα πράγματα και της συνακόλουθης μετάθεσης του κέντρου της εξουσίας από τις αριστοκρατικές οικογένειες στους πολίτες. Γίνεται εκτενής αναφορά στον οστρακισμό, ως πρωτότυπη και θεσμοθετημένη μορφή «πολιτικής» εξορίας που διαμορφώθηκε στην Αθήνα κατά κύριο λόγο, τη λειτουργία και τις συνέπειές του και κατά πόσον τελικά επρόκειτο για έναν τρόπο μετριασμού και νομιμοποίησης των αλόγιστων και παράνομων εξοριών που τυχόν λάμβαν χώρα μέχρι τότε. Στο δεύτερο σκέλος της διπλωματικής εργασίας προσεγγίζεται η εξορία ως αποτέλεσμα δικανικής κρίσης και η επιβολή της από τα Δικαστήρια, τόσο ως ποινή σε υποθέσεις ανθρωποκτονίας και για το αδίκημα της «προδοσίας», όσο και ως επιλογή του κατηγορουμένου πριν την απαγγελία της απόφασης του Δικαστηρίου.
Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη της εξέλιξης του θεσμού της εξορίας μέσα στο συγκεκριμένο πολιτειακό πλαίσιο, δηλαδή πως από πράξη αντεκδίκησης και επιβολής, που ακολουθούσε την επικράτηση μιας οικογένειας, φατρίας, αριστοκρατικής παράταξης έναντι μιας αντίπαλης, σταδιακά έλαβε θέση δικαστικώς επιβαλλόμενης ποινής και τρόπου άσκησης πολιτικής εξουσίας.
(EL)
The approach of the different forms and ways of imposing exile in classical antiquity focusing in this case on classical Athens. Exile first develops as a form of exercising political power and shaping Athenian democracy, through the gradual expansion of citizen participation in affairs and the consequent transfer of the center of power from the aristocratic families to the citizens. An extensive reference is made to ostracism, as an original and institutionalized form of "political" exile that took shape in Athens primarily, its operation and consequences and whether it was ultimately a way of mitigating and legitimizing the thoughtless and illegal exiles that might have taken place until then. In the second part of the diplomatic work, exile is approached as a result of a judicial decision and its enforcement by the Courts, both as a punishment in cases of homicide and for the crime of "treason", and as a choice of the accused before the Court's decision is pronounced.
The purpose of the diplomatic work is to highlight the evolution of the institution of exile within the specific political context, i.e. how from an act of revenge and enforcement, which followed the dominance of a family, faction, aristocratic faction over a rival, it gradually took the place of a judicially imposed penalty and method exercising political power.
(EN)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
