Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία προσπάθεια προσέγγισης της έννοιας της ευδαιμονίας έτσι, όπως αυτή σκιαγραφείται μέσα από το ηθικό έργο του Αριστοτέλη, Ηθικά Νικομάχεια. Η ευδαιμονία ορίζεται ως το ύψιστο αγαθό και παράλληλα ως τον τελικό σκοπό της ζωής του ανθρώπου. Προκειμένου να γίνει πλήρως κατανοητό το αριστοτελικό φιλοσοφικό σύστημα, αρχικά αναφέρονται τα κυριότερα γεγονότα-σταθμοί της ζωής του φιλοσόφου, το έργο του και η ηθικοπολιτική θεωρία του. Έπειτα, διερευνάται η ηθική αρετή και οι διανοητικές αρετές, οι οποίες αποτελούν το μέσον για την κατάκτηση της ευδαιμονίας. Ακόμη, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις πράξεις του ατόμου οι οποίες θα πρέπει σύμφωνα με τον φιλόσοφο, να ακολουθάνε τις αρχές της μεσότητας, της αποφυγής της έλλειψης και της υπερβολής, και τέλος, την αρχή της προαίρεσης.
Επιπρόσθετα, η ευδαιμονία προσεγγίζεται με βάση τη δικαιοσύνη, η οποία συνδέει το ατομικό με το κοινωνικό καλό και την εγκράτεια η οποία διασφαλίζει ότι οι επιθυμίες ελέγχονται από τη λογική. Επιπλέον, περιγράφονται οι διάφορες μορφές φιλίας όπως εκείνες εμφανίζεται στις προσωπικές σχέσεις αλλά και μέσα στην πολιτική κοινωνία. Τέλος, η εργασία καταλήγει στον κύριο ορισμό της ευδαιμονίας και στις προτάσεις του φιλοσόφου για το μέλλον.
(EL)
This thesis is an attempt to approach the concept of eudaimonia as it is outlined in Aristotle's ethical work, Ethical Nicomachees. Eudaimonia is defined as both the highest good and the ultimate goal of human life. In order to fully understand the Aristotelian philosophical system, the main events-stages of the philosopher's life, his work and his ethico-political theory are first mentioned. Then, the moral virtue and intellectual virtues, which are the means to attain bliss, are explored. Furthermore, special emphasis is placed on the actions of the individual which, according to the philosopher, should follow the principles of golden mean , avoidance of deficiency and excess, and finally, the principle of prohairesis.
In addition, eudaimonia is approached on the basis of justice, which connects the individual with the social good, and temperance, which ensures that desires are controlled by logic. In addition, the various forms of friendship as they occur in personal relationships and within political society are described. Finally, the thesis concludes with the main definition of eudaimonia and the philosopher's suggestions for the future.
(EN)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
