Investigation of the role of SLC11A1 gene in goats immune response to infenction by the Mycobacterium Avium subspecies Paratuberculosis

 
Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :

Αποθετήριο :
Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
κοινοποιήστε το τεκμήριο




2013 (EL)
Διερεύνηση του ρόλου του γονιδίου SLC11A1 στην ανοσοποιητική απόκριση αιγών στη λοίμωξη από το βακτήριο Mycobacterium Avium υποείδος Paratuberculosis
Investigation of the role of SLC11A1 gene in goats immune response to infenction by the Mycobacterium Avium subspecies Paratuberculosis

Τάκα, Στυλιανή

Η πρωτεΐνη SLC11A1 (solute carrier family 11 member A1) τοποθετείται στη φαγολυσοσωμική μεμβράνη κατά την ενεργοποίηση των μακροφάγων. Η δράση της έχει συνδεθεί με την ανοσοποιητική απόκριση του οργανισμού σε μολύνσεις από ενδοκυττάρια παράσιτα. Πιο συγκεκριμένα, μελέτες συνδέουν την παρουσία μικροδορυφορικών πολυμορφικών περιοχών που συνιστούνται από διαφόρου αριθμού επαναλήψεις γουανίνης/θυμίνης στην 3΄ μη μεταφραζόμενη περιοχή του γονιδίου, με ανθεκτικότητα ή ευαισθησία σε ενδοκυττάριες λοιμώξεις σε διάφορα ζωικά είδη. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί ο ρόλος αυτών των πολυμορφισμών στη διαμόρφωση της ανοσοποιητικής απόκρισης των αιγών στη λοίμωξη από το βακτήριο Mycobacterium avium υποείδος paratuberculosis (MAP). Αρχικά μελετήθηκε η έκφραση του γονιδίου SLC11A1 σε επίπεδο mRNA και πρωτεΐνης ύστερα από μόλυνση με MAP και κατά πόσο αυτή συνδέεται με κάποιον από τους πολυμορφισμούς της 3΄ UTR του συγκεκριμένου γονιδίου. Έπειτα έγινε προσπάθεια διερεύνησης της ανοσοποιητικής απόκρισης των μακροφάγων ύστερα από μόλυνση με MAP, μέσω της μελέτης έκφρασης του γονιδίου μίας προφλεγμονώδους και μίας αντιφλεγμωνώδους κυτταροκίνης, της ιντερλευκίνης 1α (IL-1α) και της ιντερλευκίνης 10 (IL-10) αντίστοιχα. Επιπλέον, έγινε διερεύνηση της λειτουργικής επίδρασης των πολυμορφικών περιοχών της 3΄ UTR στην έκφραση του γονιδίου SLC11A1 με την κατασκευή πλασμιδίων που έφεραν τις δύο πολυμορφικές περιοχές σε συνδυασμό και εκφράζουν ως γονίδο αναφοράς αυτό της λουσιφεράσης. Έγιναν παροδικές διαμολύνσεις κυτταρικής σειράς μακροφάγων ποντικού και διεγέρθηκαν με MAP, PPD, IFN-γ και LPS, καθώς και με συνδυασμό τους, και προσδιορίστηκε η ενεργότητα του γονιδίου της λουσιφεράσης. Ακολούθησε στατιστική ανάλυση και in silico μελέτη πρόβλεψης προτύπων των οποίων η δράση επηρεάζεται σε μεταμεταγραφικό επίπεδο από τον πολυμορφισμό στην 3΄ UTR του γονιδίου SLC11A1. Το αποτελέσμα ως προς τον προσδιορισμό της νουκλεοτιδικής αλληλουχίας της 3΄ UTR του γονιδόυ SLC11A1 συμφωνεί με προηγούμενα ευρύματα αναφορικά με τη δομή όσο και και τη σύσταση των δύο μικροδορυφορικών πολυμορφικών περιοχών Α και Β. Καταγράφεται ισχυρή συσχέτιση του γονοτύπου B7/B7 με αυξημένο επίπεδο mRNA του γονιδίου SLC11A1 3 ώρες μετά τη διέγερση με MAP, σε μονοκύτταρα αιγών σε σύγκριση με τους δύο άλλους γονότυπους που φέρουν το αλλήλιο Β8. Η αύξηση της συγκέντρωσης του mRNA φαίνεται ότι ακολουθείται από αυξημένη έκφραση της πρωτεΐνης SLC11A1 3 και 24 ώρες μετά τη διέγερση με MAP, σε σχέση με τον ετερόζυγο γονότυπο. Αυτή η διαφοράς της έκφρασης μεταξύ γονοτύπων Β7/7 και Β7/8, Β8/8 ισχύει σε επίπεδο mRNA για το γονίδιο IL-1α, 24 ώρες μετά τη διεγερση με MAP. Στο δεύτερο μέρος αυτής της μελέτης διερευνήθηκε, αν η 3'UTR του γονιδίου SLC11A1 της αίγας μπορεί να δράσει ως λειτουργικός ενισχυτής του γονιδίου και αν η λειτουργία αυτή αλλάζει αναλόγως με τον αριθμό των επαναλήψεων GT. Αναφορικά με αυτό το θέμα προέκυψε σε αντίθεση με τα αποτελέσματα του πρώτου μέρους, ότι το πλασμίδιο Β (GT16-GT8) που εκδήλωσε την ισχυρότερη ενζυμική ενεργότητα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη διακυμάνση ύστερα από τη διέγερση. Επίσης, μπορούμε να σημειώσουμε ότι τις μεγαλύτερες διαφορές με τους περισσότερους διεγέρτες (αδιέγερτα, LPS, IFN-γ – PPD, IFN-γ – LPS – PPD) φαίνεται να τις έχουν τα πλασμίδια Β (GT16-GT8) με C (GT15-GT7), τα οποία έχουν και τους ακραίους γονότυπους με συνολικό αριθμό επαναλήψεων και των δύο περιοχών, 24 και 22 δινουκλεοτιδίων αντίστοιχα. Από τα παραπάνω πειράματα προκύπτει ότι η περιοχή Α από μόνη της ιδίως με τον πολυμορφισμό GT16, αλλά και σε συνδυασμό ειδικά με τον πολυμορφισμό GT8 της περιοχής Β, αποτελεί ισχυρό ενισχυτή μεταγραφής. Από την in silico μελέτη πρόβλεψης στοιχείων βρέθηκαν πέντε σημεία πρόσδεσης ρυθμιστικών μεταγραφικών στοιχείων και 85 miRNAs τα οποία μπορούν δυνητικά να προσδεθούν και να ρυθμίσουν τη σταθερότητα των μεταγράφων του γονιδίου αυτού. Συμπερασματικά μπορεί να αναφερθεί ότι από το αποτέλεσμα της παρούσας μελέτης αποδεικνύεται ότι οι πολυμορφισμοί της 3΄UTR του γονιδίου SLC11A1 είναι λειτουργικοί. Το τελευταίο επαληθεύτηκε σε μεταγραφικό, μέτα-μεταγραφικό και μεταφραστικό επίπεδο. Μάλιστα η επίδρασή τους μεμονωμένα υποδηλώνει έντονη διέγερση από τον πολυμορφισμό GT16 της περιοχής Α ιδίως σε συνδυασμό με τον πολυμορφισμό GT8 της Β. Σε μεταγραφικό και μεταφραστικό επίπεδο η επίδραση που έχουν οι συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί στο πρότυπο αναφοράς που χρησιμοποιήθηκε, φαίνεται να διαφοροποιούνται αναδεικνύοντας πολύ ισχυρή διεγερτική επίδραση για τον πολυμορφισμό GT7 της περιοχής Β σε ομόζυγη κατάσταση (πολυμορφισμός Β7/7).
The SLC11A1 protein (solute carrier family 11 member A1) is located in phagolysosomal membrane during macrophages activation. The activity of this protein has been associated with the immune response to infection by intracellular parasites. More specifically, studies link the presence of polymorphic microsatellite regions consisting of different numbers of guanine/thymine repeats [(GT)n] in the 3΄ untranslated region (3΄ UTR) of the gene, with resistance or susceptibility to intracellular infections in various species. The purpose of this study was to investigate the role of these polymorphisms in shaping the immune response of goats to Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis (MAP) infection. Initially, we studied the expression of the SLC11A1 gene at mRNA and protein level following infection by MAP and investigated whether this change is associated with one of the 3΄ UTR polymorphisms of the specific gene. Then we assessed the immune response of macrophages following infection with MAP, through studying the expression of mRNA of one pro-inflammatory cytokine interleukin 1α (IL-1α) and one anti-inflammatory cytokine, interleukin 10 (IL-10). Furthermore, we investigated the functional role of polymorphic regions of 3΄ UTR of SLC11A1 gene using constructed plasmids containing the two polymorphic regions and expressing the luciferase reporter gene. Transient transfections were made in murine macrophage cell line using for stimulation MAP, PPD, IFN-gamma, LPS separately and in combination. In silico analysis was also performed to predict motifs that their action may be affected in post-transcriptional level by polymorphisms in the 3΄ UTR of the SLC11A1 gene. The results regarding the nucleotide sequence of the 3΄ UTR of the SLC11A1 gene are in agreement with previous findings in terms of their structure and the two polymorphic microsatellite regions A and B. Strong association was recorded for the genotype B7/B7 with elevated level of mRNA of SLC11A1 gene at 3 hours after stimulation with MAP, compared to goat monocytes with the other two genotypes bearing B8 allele. These increased expression levels of the gene appears to be followed by increased expression of SLC11A1 protein 3 and 24 hours after stimulation with MAP, compared to the heterozygous genotype. The difference of expression between genotypes B7/7 and B7/8, B8/8 continues further by increased mRNA concentration of IL-1a gene, 24 hours after stimulation with MAP. In contrast to the results of the first part of this study, plasmid B (GT16-GT8) was found to generate the strongest enzyme activity. Furthermore the biggest difference in luciferase activity after stimulation (non-stimulated, LPS, IFN-γ - PPD, IFN-γ - LPS - PPD) was recorded for plasmids B (GT16-GT8) compared to C (GT15-GT7). The genotypes of these two plasmids have respectively the highest and smallest (24 and 22) total number of dinoucleotides amongst the plasmids constructed here. The above experiments show that the A area alone, especially containing GT16 polymorphisms, and in combination with specific polymorphisms GT8 in the B area, may be a potent transcriptional enhancer. In the last part of this study we predicted five sites of transcriptional regulatory elements and we detected 85 miRNAs that can potentially bind and modulate the stability of transcripts of this gene. It can be concluded that the results of this study demonstrated that polymorphisms of 3΄UTR of the SLC11A1 gene are functional. The latter was confirmed at the transcriptional, post-transcriptional and translational level. Indeed their effect individually indicates strong stimulation of GT16 polymorphism of area A combined with a particular polymorphism of GT8 at B area. In transcriptional and translational level the effect of such specific polymorphisms in reference standard used, appears to differ highlighting very strong stimulating effect on the polymorphism GT7 of area B in homozygous condition (B7/7).

Mycobacterium
Paratuberculosis
SLC11A1
Μακροφάγα
Παραφυματίωση
Πολυμορφισμοί
Macrophages
Μυκοβακτηρίδια
Polymorphism

Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) (EL)
National Documentation Centre (EKT) (EN)

2013


Agricultural University of Athens
Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των αντίστοιχων Φορέων περιεχομένου.