Background: Polycystic ovary syndrome (PCOS) is characterized by hyperandrogenism, chronic anovulation, and significant metabolic disorders such as insulin resistance, glucose intolerance, dyslipidemia and impaired endothelial function indices. No studies have yet investigated the metabolic response of these patients to the intake of a mixed meal.Aim: To study the effect of a mixed meal on metabolic and hormonal parameters in women with PCOS and their comparison with healthy controls as well as the study of endothelial function in patients with PCOS and to compare them with healthy controls .Methods: We studied 55 women with PCOS and 20 healthy controls, who received a mixed meal rich in fat. Sex hormones at times 0 ' and 6 hours after the meal and glucose, insulin, total cholesterol, HDL, LDL and triglycerides at times 0’, 2h, 4h and 6h were measured. All patients additionally underwent an OGTT for the detection of insulin resistance. A subset of patients underwent endothelium function tests using both FMD and laser Doppler.Results: During the mixed meal, PCOS patients exhibited a reduction of Δ4Α and free testosterone levels and an increase of DHEAS and SHBG levels. We also found relatively higher postprandial triglyceride levels and higher insulin levels in PCOS women compared to controls. Furthermore, patients with PCOS showed signs of endothelial dysfunction, based on the FMD method (flow-mediated dilatation) despite the lack of detectable insulin resistance. Skin microcirculation using the Laser Doppler did not differ among the two study groups.Conclusions: During mixed meal consumption, women with PCOS exhibit changes in their hormonal profiles. They also show a tendency for higher levels of postprandial lipemia compared with controls, a finding consistent with the observed hyperinsulinemia. In addition, they are characterized by endothelial dysfunction, despite the absence of detectable insulin resistance using the commonly used methods, possibly indicating that the FMD method could be the earliest marker of endothelial dysfunction in women with PCOS.
Εισαγωγή: Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών χαρακτηρίζεται από ετερογενή χαρακτηριστικά, στα οποία περιλαμβάνονται, εκτός των ορμονικών διαταραχών σημαντικές μεταβολικές διαταραχές όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, η δυσανεξία στη γλυκόζη και η δυσλιπιδαιμία και η διαταραχή στους δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας. Έως τώρα, δεν έχει μελετηθεί η μεταβολική απάντηση των ασθενών αυτών στην πρόσληψη ενός μεικτού γεύματος. Σκοπός: Η μελέτη της επίδρασης ενός μεικτού γεύματος στις μεταβολικές και ορμονικές παραμέτρους των γυναικών που πάσχουν από το ΣΠΩ και τη σύγκρισή τους με υγιείς μάρτυρες καθώς και ο έλεγχος της ενδοθηλιακής λειτουργία των ασθενών με ΣΠΩ και τη σύγκρισή τους με υγιείς μάρτυρες.Μέθοδος: Μελετήθηκαν 55 γυναίκες με ΣΠΩ και 20 υγιείς μάρτυρες, οι οποίες έλαβαν ένα μεικτό γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λίπος. Έγινε προσδιορισμός των ορμονών του φύλου στους χρόνους 0’ και 6ώρες μετά το γεύμα και προσδιορισμός της γλυκόζης, ινσουλίνης, ολικής χοληστερόλης, HDL, LDL και των τριγλυκεριδίων στους χρόνους 0, 2h, 4h και 6h. Όλες οι ασθενείς υποβλήθηκαν επιπλέον και σε OGTT για την ανίχνευση της ινσουλινοαντίστασης. Μία υποομάδα των ασθενών υποβλήθηκε σε έλεγχο του ενδοθηλίου με τη μέθοδο του FMD και του laser Doppler.Αποτελέσματα: Οι γυναίκες με ΣΠΩ εμφάνισαν κατά τη διάρκεια του μεικτού γεύματος μείωση της Δ4Α και της ελεύθερης τεστοστερόνης, αύξηση της DHEAS και της SHBG. Επίσης, είχαν σχετικά υψηλότερα μεταγευματικά επίπεδα τριγλυκεριδίων καθώς και υψηλότερες συγκεντρώσεις ινσουλίνης σε σύγκριση με τις μάρτυρες. Επιπλέον, οι ασθενείς με ΣΠΩ παρουσίασαν ενδείξεις ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, με βάση το κριτήριο FMD (flow-mediated dilatation) και μάλιστα πάρα την έλλειψη ανιχνεύσιμης ινσουλινοαντίστασης. Η μικροκυκλοφορία του δέρματος, η οποία ελέγχθηκε με τη μέθοδο του Laser Doppler δεν διέφερε μεταξύ των υπό εξέταση ομάδων. Συμπέρασμα: Κατά τη διάρκεια ενός μεικτού γεύματος οι γυναίκες με ΣΠΩ παρουσιάζουν μεταβολές στο ορμονικό τους προφίλ. Επίσης, παρουσιάζουν την τάση για υψηλότερα επίπεδα μεταγευματικής λιπαιμίας σε σχέση με τις μάρτυρες, εύρημα που συμβαδίζει και με την παρατηρηθείσα υπερινσουλιναιμία. Επιπλέον, εμφανίζουν ενδοθηλιακή δυσλειτουργία -πάρα την έλλειψη ανιχνεύσιμης ινσουλινοαντίστασης με τις συνήθως χρησιμοποιούμενες μεθόδους, γεγονός που ενδεχομένως υποδεικνύει ότι η μελέτη του FMD αποτελεί πρωιμότερο δείκτη ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στις γυναίκες με ΣΠΩ.