Objective: Fluid therapy may affect inflammatory response to surgery. We investigated the effect of volume replacement with hydroxyethyl starch (HES) or Ringer's Lactate (RL) on cytokines and matrix metalloproteinases (MMPs) postoperative levels. Methods: Forty-seven patients undergoing moderate or major abdominal surgery under general anaesthesia were allocated to receive intraoperatively and 24 hours postoperatively either only RL (RL-group, n=25) or HES 130/0.4 combined with RL (HES-group, n= 22) for volume replacement. Blood samples were collected before anaesthesia induction, at the end of operation and 24 hours postoperatively and Cytokines (IL-6, IL-8) and MMPs (MMP-9, MMP-13) were measured.Results: Demographics, operations and haemodynamics were similar in two groups. RL-group received in total 3983+888 ml of RL and HES-group 1068+242 ml of HES 130/0.4 plus 2033+672 ml of RL, per patient respectively. In all operations, 24 hours postoperatively, IL-8 serum levels were significantly lower in HES-group (14.6+6.9 pg/ml vs 23.2+13.9 pg/ml, p<0.05). In major operations, apart from IL-8, MMP-9 was also affected ([HES-group: 128.3+11.8 ng/ml] vs [RL-group: 131.8+7.1 ng/ml]; p<0.05).Conclusion: HES volume replacement compared to RL presented a lower increase of IL-8 after abdominal surgery. This protective effect was more intensive in major surgeries since both IL-8 and MMP-9 were affected.
Σκοπός: Η χορήγηση υγρών μπορεί να επηρεάσει τη φλεγμονώδη απάντηση στο χειρουργείο. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει συγκριτικά την επίδραση της περιεγχειρητικής χορήγησης κρυσταλλοειδών και κολλοειδών στους προκαλούμενους δείκτες φλεγμονής σε χειρουργικούς ασθενείς.Υλικό & Μέθοδος: Συμπεριλήφθηκαν 47 ασθενείς (ASA I-II), οι οποίοι υποβλήθηκαν σε μεσαία ή μείζονα χειρουργική επέμβαση υπό γενική αναισθησία. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με το χορηγούμενο διάλυμα για τη διατήρηση του αγγειοδραστικού όγκου. Η ομάδα RL (25 άτομα) έλαβε μόνο διάλυμα Ringer's Lactate (RL) ενώ η ομάδα HES (22 άτομα) έλαβε συνδυασμό RL και HES 130/0,4 τόσο διεγχειρητικά όσο και 24 ώρες μετά. Στους ασθενείς εφαρμόσθηκε αιμοδυναμικό monitoring. Ελήφθησαν δείγματα αίματος σε 3 χρονικές στιγμές (πριν την εισαγωγή στην αναισθησία, στο τέλος του χειρουργείου και 24 ώρες μετά) και μετρήθηκαν οι κυτοκίνες (IL-6,IL-8), οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (MMP-9, MMP-13), ο αναστολέας των μεταλλοπρωτεϊνασών (TIMP-1) και το ICAM-1.Αποτελέσματα: Οι δύο ομάδες ήταν συγκρίσιμες όσον αφορά τα δημογραφικά και αιμοδυναμικά δεδομένα και το είδος των επεμβάσεων. Συνολικά χορηγήθηκαν ανά ασθενή στην ομάδα RL 3983+888 ml RL, ενώ στην ομάδα HES 2033+672 ml RL και 1068+242 ml HES.Στο σύνολο των επεμβάσεων, τα επίπεδα της IL-8 ήταν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα στην ομάδα HES [14.6+6.9 pg/ml έναντι 23.2+13.9 pg/ml (ομάδα RL), (p<0.05)]. Όλοι οι άλλοι δείκτες φλεγμονής παρουσίαζαν μικρότερη αύξηση στην ομάδα HES συγκριτικά με την RL, χωρίς όμως στατιστικά σημαντική διαφορά. Ειδικότερα στις μείζονες επεμβάσεις (κοιλιακή ολική υστερεκτομή μετ' εξαρτημάτων), στην ομάδα-HES βρέθηκαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με την ομάδα-RL τόσο της IL-8 [15.4+7.2 pg/ml έναντι 21.4+15.2 pg/ml, (p<0.05)], όσο και της MMP-9 [128.3+11.8 ng/ml έναντι 131.8+7.1 ng/ml, (p<0.05)]. Όλοι οι άλλοι δείκτες παρουσίαζαν παρόμοια εικόνα και στις δύο ομάδες.Συμπεράσματα: Στις μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις, η περιεγχειρητική χορήγηση κολλοειδούς διαλύματος (HES 130/0,4) φαίνεται να μειώνει τη φλεγμονώδη απάντηση σε σχέση με τη χορήγηση μόνο κρυσταλλοειδών (RL).
Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου (ΕΚΤ)
