Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία, έχει σκοπό να μελετήσει τη διοικητική δεοντολογία στο δημόσιο τομέα και το ρόλο των ηθικών και νομικών κανόνων, που διέπουν τις δράσεις της Δημόσιας Διοίκησης και αποτελούν σημαντική πτυχή των δημοσίων σχέσεων, τόσο σε διοικητικό όσο και σε οργανωτικό επίπεδο. Η δυναμική της ανάπτυξη και η αυξανόμενη δημόσια ανησυχία, για τις ηθικές πτυχές της Δημόσιας Διοίκησης, καθορίζουν τη συνάφεια των θεμάτων που θα μελετηθούν παρακάτω. Η διοικητική δεοντολογία, αναφέρεται σε διάφορους τρόπους και κανόνες συμπεριφοράς των δημοσίων υπαλλήλων, αποτελώντας τη βάση της δεοντολογίας που πρέπει να ακολουθηθεί. Τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα, για τη λειτουργία του κράτους και της διασφάλισης της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την Πολιτεία. Όπως και άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες, η δεοντολογική πρακτική στη Δημόσια Διοίκηση, αναπτύσσεται μέσω νομικών κανόνων και ηθικών πρακτικών, που ενισχύουν αλλά και υπερβαίνουν τις διοικητικές απαιτήσεις. Το κύριο δεοντολογικό πρότυπο στη Δημόσια Διοίκηση, θα πρέπει να είναι το δημόσιο συμφέρον, καθώς ο κύριος στόχος του είναι η κάλυψη των δημοσίων αναγκών και η υπεράσπιση των συμφερόντων πολιτών και οργανισμών και θεωρείται καθοριστικός παράγοντας, για του εάν η συμπεριφορά στη Δημόσια Διοίκηση είναι ηθική ή όχι. Σε μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία, η συμπεριφορά των κρατικών θεσμών και των αξιωματούχων, ρυθμίζεται και περιορίζεται από δικονομικούς και ουσιαστικούς νόμους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα, για την άσκηση των εξουσιών και της διακριτικής τους ευχέρειας, που αποτελεί θεμελιώδες χαρακτηριστικό του κράτους δικαίου. Οι δράσεις αυτών των υπηρεσιών και των εργαζομένων περιορίζονται επίσης από το καθήκον τους να προστατεύουν το δικαίωμα κάθε πολίτη στα βασικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Τα δικαιώματα που προκύπτουν από την εφαρμογή των αρχών του Διοικητικού Δικαίου, θεωρούνται επίσης ατομικά δικαιώματα, όπως η αναλογικότητα, η χρηστή διοίκηση και η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη. Επιπλέον άλλα εργαλεία, όπως οι κώδικες δεοντολογίας και οι δηλώσεις αρχών, δεν επιβάλλουν νομική υποχρέωση. Περιλαμβάνουν όμως αξιώσεις που προστατεύονται από τη νομοθεσία, αλλά δεν περιορίζονται από αυτήν, ούτε υπόκεινται σε επιβολή κυρώσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, ερευνάται η σημασία της διοικητικής δεοντολογίας, παρουσιάζοντας τις βασικές κατευθύνσεις που επικρατούν και των προτύπων της, στη Δημόσια Διοίκηση. Θα αναλυθούν, η ουσία και τα κυριότερα χαρακτηριστικά της, καθώς και παράγοντες που επηρεάζουν στην εφαρμογής της, μελετώντας τα κυριότερα στοιχεία, προσδιορίζοντας έτσι το σημαντικό ρόλο της. Μελετώνται ακόμα οι νομικοί κανόνες και το κανονιστικό και διοικητικό πλαίσιο που διαμορφώνουν και καθορίζουν την πορεία και τις δράσεις των οργανισμών, καθώς επίσης θα αναλυθεί και η ιδιαίτερη σημασία που δίνεται στον ρόλο της ηγεσίας και του ανθρώπινου δυναμικού στην ηθική κουλτούρα των ελληνικών δημόσιων οργανισμών. Στην εργασία θα διερευνηθούν και οι ηθικές προκλήσεις της Δημόσιας Διοίκησης σήμερα και πως αυτές οι προκλήσεις αντιμετωπίζονται από τους δημόσιους οργανισμούς. Μέσα από την παράλληλη μελέτη των νομικών και ηθικών κανόνων, ακόμα αναμένεται να μελετηθεί τι είναι η ηθική, τι είναι νόμος, ποια είναι η διαφορά τους, που διαφέρει η διοικητική δεοντολογία από άλλα πρότυπα συμπεριφοράς, από πού προέρχονται τα ηθικά πρότυπα, με τις πηγές προέλευσής τους να είναι η φιλοσοφία και οι κύριες θεωρίες της περί ηθικής, όπου θα γίνει εκτενής αναφορά για το θέμα αυτό. Με την ολοκλήρωση της εργασίας, απώτερος στόχος είναι μέσα από τις προτάσεις που θα γίνουν για μελέτη και περαιτέρω έρευνα, να είναι η βελτίωση και ο εναρμονισμός των ενεργειών της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης, για την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών που μπορούν να ενισχύσουν το κράτος δικαίου και την χρηστή διοίκηση, προάγοντας παράλληλα τις ηθικές αρχές και την ηθική συμπεριφορά παρέχοντας υπηρεσίες στο κοινό.
.jpg){kind=logo}
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.)
