Εισαγωγή: Τα χρόνια μυοσκελετικά προβλήματα περιλαμβάνουν παθήσεις ή τραυματισμούς του μυοσκελετικού συστήματος με κοινό χαρακτηριστικό τον πόνο που επιμένει ή επαναλαμβάνεται περισσότερο από 3 μήνες με συνοδή επίπτωση στην καθημερινή λειτουργικότητα και ποιότητα ζωής του ατόμου. Η τηλεαποκατάσταση αναφέρεται σε υπηρεσίες που παρέχονται εξ αποστάσεως (μέσω τηλεφώνου, μηνυμάτων, διαδικτύου και τηλεδιασκέψεων) και αποτελεί μια επιλογή που επιλύει προβλήματα κόστους και προσβασιμότητας. Σε πρόσφατες μελέτες φάνηκε αποτελεσματική σε χρόνιες παθήσεις όπως οσφυαλγία, αυχεναλγία και οστεοαρθρίτιδα. Εντούτοις, δεν έχει καταγραφεί στην αρθρογραφία η στάση των ατόμων με χρόνια μυοσκελετικά προβλήματα για τη χρήση της τηλεαποκατάστασης για την ενημέρωση και τη διαχείριση του προβλήματος τους. Σκοπός της παρούσας έρευνας, είναι να παρουσιάσει τις στάσεις που έχουν τα άτομα αυτά στην Ελλάδα, για την τηλεαποκατάσταση.
Μεθοδολογία: Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν εθελοντικά 160 άτομα (95 γυναίκες και 65 άνδρες) με μέση ηλικία τα 44,1 έτη και είχαν διαγνωστεί με χρόνιο μυοσκελετικό πρόβλημα. Οι συμμετέχοντες συλλέχθηκαν από τους ασθενείς φυσιοθεραπευτικής κλινικής της Αττικής. Για τη διερεύνηση των στάσεων των ατόμων για την τηλεαποκατάσταση κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο περιείχε 26 ερωτήσεις (γενικό και ειδικό μέρος).
Αποτελέσματα: Τα άτομα που συμμετείχαν παρουσίαζαν οσφυαλγία σε ποσοστό 36,9%, χρόνιους τραυματισμούς άνω / κάτω άκρων σε 31,3%, αυχεναλγία σε 21,3%, αρθρίτιδα σε 8,8% και 1,9% (ραχιαλγία, κύφωση, σκολίωση). Όσον αφορά τη στάση τους για να ακολουθήσουν τηλεαποκατάσταση δήλωσαν σε ποσοστό 27,5% ίσως πιθανό, 21,3% πιθανό, 20% απίθανο, 15,6% πολύ πιθανό και 15,6% πολύ απίθανο. Η στάση τους για την τηλεαποκατάσταση φάνηκε να σχετίζεται με την αναζήτηση πληροφοριών για το πρόβλημα στο διαδίκτυο (X2 (4, N=160)=11.105, p=.025) και την τεχνολογική εξοικείωση (Likelihood Ratio, p=.048) αλλά όχι με το χρόνιο μυοσκελετικό πρόβλημα (X2(16, N=160)=12.656, p=.698).
Συμπεράσματα: Οι στάσεις των χρόνιων μυοσκελετικών ασθενών για την τηλεαποκατάσταση φάνηκε να συσχετίζεται με την αναζήτηση πληροφοριών για το πρόβλημα τους στο διαδίκτυο και με την τεχνολογική τους εξοικείωση, αλλά όχι με το χρόνιο μυοσκελετικό τους πρόβλημα. Ωστόσο, περεταίρω έρευνα θα πρέπει να πραγματοποιηθεί σε δείγμα περισσότερων κλινικών ανά την Ελλάδα προκειμένου να φανεί η αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος της παρούσας κλινικής στις στάσεις των ατόμων με χρόνια μυοσκελετικά προβλήματα για την τηλεαποκατάσταση.