Εισαγωγή: Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του βαθμού ικανοποίησης των φυσικοθεραπευτών από την εργασία τους. Επιπρόσθετα, διερευνήθηκε αν υπάρχει διαφοροποίηση στα επίπεδα της ικανοποίησης με βάση το φύλο, το επίπεδο σπουδών και το εισόδημα. Επίσης διερευνήθηκε αν υπάρχει σχέση της συνολικής ικανοποίησης των φυσικοθεραπευτών από την εργασία τους με τις επιμέρους διαστάσεις της καθώς και των διαστάσεων μεταξύ τους.
Μεθοδολογία: Η παρούσα έρευνα είναι μια συγχρονική μελέτη παρατήρησης με χρήση ερωτηματολογίου κλειστού τύπου. Οι συμμετέχοντες στην παρούσα έρευνα ορίστηκαν ως φυσικοθεραπευτές απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης Τ.Ε.Ι ή Α.Ε.Ι., εγγεγραμμένοι στον Π.Σ.Φ., δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι σε φυσικοθεραπευτήρια, νοσοκομεία, κέντρα αποκατάστασης ή άλλες επιχειρήσεις στις οποίες θα πρέπει να ασκούν το επάγγελμα του φυσικοθεραπευτή, σε όλη την ελληνική επικράτεια. Συνολικά συμμετείχαν 111 άτομα. Για την ανεύρεση του δείγματος χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας, η οποία αποτελεί μία δειγματοληψία χωρίς πιθανότητες. Για τη μέτρηση της εργασιακής ικανοποίησης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα Job Satisfaction Survey (JSS) του Paul Spector. Η κλίμακα αυτή εξετάζει τις 9 διαστάσεις της επαγγελματικής ικανοποίησης. Αποτελείται από 36 ερωτήσεις οι οποίες είναι ομαδοποιημένες ανά 4 σε 9 υποκλίμακες. Το άθροισμα των απαντήσεων όλων των μεταβλητών καθορίζει την συνολική ικανοποίηση του ατόμου. Για την επεξεργασία των στατιστικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS v.29.
Αποτελέσματα: Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν πως οι φυσικοθεραπευτές που συμμετείχαν στην παρούσα έρευνα βιώνουν μέτρια επίπεδα εργασιακής ικανοποίησης με μέσο όρο στο σκορ 95,6 (22,3). Δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στην εργασιακή ικανοποίηση με βάση το φύλο, το επίπεδο σπουδών καθώς και τις οικονομικές απολαβές (p>,05). Για τη διερεύνηση της σχέση μεταξύ των επιπέδων της εργασιακής ικανοποίησης των φυσικοθεραπευτών με τους παράγοντες της εργασιακής ικανοποίησης και των παραγόντων μεταξύ τους έγινε έλεγχος συσχέτισης με το τεστ Pearson r. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν πως υπάρχει θετική συσχέτιση (p<,05, r=,40-,69) ανάμεσα στην εργασιακή ικανοποίηση με όλους τους παράγοντες αυτής. Σχετικά με τη συσχέτιση των παραγόντων της εργασιακής ικανοποίησης μεταξύ τους τα αποτελέσματα δείχνουν πως υπάρχει θετική συσχέτιση ανάμεσα στις εννιά διαστάσεις της εργασιακής ικανοποίησης (p<,05, r= ,26-,79). Δεν υπάρχει θετική συσχέτιση ανάμεσα στη διάσταση προνόμια και φύση εργασίας (p=,078, r=,19).
Συμπεράσματα: Η ικανοποίηση από την εργασία διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο για τους φυσικοθεραπευτές, κάτι που είναι απαραίτητο για την παροχή φροντίδας υψηλής ποιότητας. Καθώς φάνηκε πως δημογραφικά χαρακτηριστικά όπως το φύλο, το επίπεδο σπουδών και οι οικονομικές απολαβές δεν επηρεάζουν το επίπεδο της εργασιακής ικανοποίησης, είναι σαφές πως η εργασιακή ικανοποίηση επηρεάζεται από διαστάσεις που την εμπεριέχουν όπως ο μισθός, η προαγωγή, η επικοινωνία, η φύση της εργασίας, τα προνόμια, οι σχέσεις με τους συναδέλφους, οι συνθήκες εργασίας, οι ανταμοιβές και την επίβλεψη. Τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες φυσικοθεραπευτές, είτε είναι απόφοιτοι ΑΕΙ/ΑΤΕΙ είτε κατέχουν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο σπουδών βιώνουν τον ίδιο βαθμό εργασιακής ικανοποίησης. Παρόμοια, οι οικονομικές απολαβές δε φαίνεται να επηρεάζουν την εργασιακή ικανοποίηση. Θα μπορούσαμε λοιπόν να υποστηρίξουμε πως η εργασιακή ικανοποίηση δεν σχετίζεται τόσο με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των εργαζόμενων φυσικοθεραπευτών αλλά με τη γενικότερη συνθήκη της εργασίας, κάτι που φάνηκε και από τη διερεύνηση της σχέσης της εργασιακής ικανοποίησης με τις επιμέρους διαστάσεις της αλλά και των διαστάσεων μεταξύ τους.