Τουλάχιστον από τις αρχές της πρώτης χιλιετηρίδας π.χ και πιθανότατα γρηγορότερα έχουμε στην ελληνική γη αμπελοκαλλιέργεια και οινοποιία, πράγμα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η αποκτηθείσα πείρα μέσα στους αιώνες στις παραπάνω δραστηριότητες, σε συνδυασμό με τους ξεχωριστά ευνοϊκούς γεωγραφικούς και κλιματολογικούς όρους στη χώρα μας έχουν ως αποτέλεσμα τη σημαντική παραγωγή σταφυλιών και κρασιού, που συχνά, και στο μέτρο της σωστής φυτοπροστασίας και οργάνωσης της όλης διαδικασίας από τον τρύγο μέχρι την εμφιάλωση, ακολουθείται και από πολύ καλή ποιότητα. Η μεγάλη προσοχή είναι αναγκαία τόσο από το κλάδεμα ως την κάθε είδους προστασία του αμπελιού, όσο και στον τρύγο, «πάτημα» κ.λπ μέχρι την εμφιάλωση.
Για τον απώτερο στόχο της οινοποίας (την εμπορία και την αγορά κρασιού) το στάδιο της γευσιγνωσίας (η δοκιμή δηλαδή του προϊόντος) είναι καίριο και σημαντικό. Ο ειδικός εαυτού - ο γευσιγνώστης - με την επιστημονική του γνώση και κατάρτιση τη κρίση και την πείρα του είναι εκείνος, πού, βασιζόμενος στα πραγματογνωμικά δεδομένα, θα αποφανθεί εν τέλει για την ποιότητα του κρασιού και, ειδικότερα, για όλα τα άλλα χαρακτηριστικά του, που συλλήβδην θα συνθέσουν την ταυτότητά του.