Σκοπό της παρούσας έρευνας αποτελεί η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της αξιοποίησης του μύθου του Ικάρου, διασκευασμένου και σε μορφή ψηφιακής αφήγησης, για τη διδασκαλία της διάδοσης της θερμότητας με αγωγή. Στόχοι της έρευνας είναι η ανάπτυξη θετικής στάσης απέναντι στη σύνδεση του φαντασιακού κόσμου της λογοτεχνίας με τον πραγματικό κόσμο της φυσικής, καθώς και η ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας και της δημιουργικής γραφής. Τα παραπάνω πραγματοποιήθηκαν υπό το πρίσμα των Νέων Τεχνολογιών και σύμφωνα με το εποικοδομητικό μοντέλο μάθησης σε μαθητές/μαθήτριες Α΄ τάξης ιδιωτικού δημοτικού σχολείου της Αθήνας, του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται για δεοντολογικούς λόγους. Η διδακτική παρέμβαση σχεδιάστηκε και οργανώθηκε σε 3 διδακτικά δίωρα και κατά τη διάρκειά της καταγράφηκαν οι προϋπάρχουσες αντιλήψεις – γνώσεις, για τη διάδοση της θερμότητας με αγωγή, προκειμένου - μέσω της επεξεργασίας του ψηφιακού παραμυθιού - να οδηγηθούμε στην ανάπτυξη των επιστημονικά ορθών αντιλήψεων για αυτό τον τρόπο διάδοσης της θερμότητας. Η διδασκαλία, η οποία στόχευε στην εφαρμογή των νέων γνώσεων σε νέες καταστάσεις, ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία νέας ψηφιακής ιστορίας. Αυτή η πιλοτική έρευνα έχει ποιοτικό χαρακτήρα, προσανατολισμένη στην περιγραφή, την κατανόηση και την ερμηνεία της κατάστασης της συγκεκριμένης διδασκαλίας σε ένα περιβάλλον πραγματικό και όχι εργαστηριακό. Παρόλα αυτά, η συλλογή των δεδομένων, η οποία πραγματοποιήθηκε με ερωτηματολόγιο, παρουσιάστηκε μέσω γραφημάτων και ποσοστών, που της έδιναν χαρακτηριστικά ποσοτικής έρευνας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πως μια τέτοια παρέμβαση συμβάλλει στην αναδόμηση αντιλήψεων, σχετικών με τη διάδοση της θερμότητας με αγωγή και αναπτύσσει μια θετικότερη στάση απέναντι στον ρόλο της λογοτεχνίας, για τη διδασκαλία των φυσικών επιστημών.
University of the Aegena
