Το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, το οποίο συνιστά την πρώτη συγκεκριμένη εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης ποινικών αποφάσεων στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την κατάργηση της έκδοσης και αντικατάσταση της από ένα σύστημα παράδοσης, ήτοι με μια απλουστευμένη και ταχύτερη διαδικασία, υιοθετήθηκε με την με αριθμό 2002/584/ΔΕΥ απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου. Η ως άνω απόφαση-πλαίσιο ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 3251/2004. Αν και η ιδέα της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης είναι αξιοθαύμαστη, ο μηχανισμός, ωστόσο, αρκετές φορές, δημιουργεί προβλήματα που εντοπίζονται κυρίως στο χώρο της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Και τούτο διότι η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης προϋποθέτει την ύπαρξη της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών, ως προς την αποτελεσματικότητα των νομικών τους συστημάτων, μεταξύ άλλων και στον τομέα της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η οποία αποτελεί κοινή συνταγματική αρχή των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, η αμοιβαία εμπιστοσύνη όχι μόνο δεν αποτελεί ένα αμάχητο τεκμήριο και μια δεδομένη κατάσταση, αλλά κλονίζεται συνεχώς, όπως καταδεικνύεται μέσα από την νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκτίθεται στην παρούσα διπλωματική εργασία.
(EL)
The European Arrest Warrant (EAW), which constitutes the first concrete implementation of the principle of mutual recognition of criminal decisions in the area of freedom, security and justice in the European Union, with the abolition of extradition and its replacement by a system of surrender, namely through a simplified and accelerated procedure, was adopted with the Council Framework Decision 2002/584/JHA. That Framework Decision was incorporated into the Greek legal order by means of Law 3251/2004. Although the idea of the principle of mutual recognition is remarkable, however, the mechanism often creates problems that are mainly identified in the area of the protection of fundamental rights. This is because the principle of mutual recognition presupposes the existence of mutual trust between Member States regarding the effectiveness of their legal systems, among others, with regard to the protection of fundamental rights, which is a common constitutional principle of the Member States of the European Union. However, mutual trust does not constitute an irrefutable presumption and a given situation, but is constantly challenged, as demonstrated by the Court of Justice of the European Union (CJEU) case law and expounded in this master thesis.
(EN)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
