Ο σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας ήταν η ανάπτυξη και η εφαρμογή μιας μεθόδου για την εκτίμηση του δυναμικού βιοαποικοδόμησης υγρών αποβλήτων από την επεξεργασία μελάσας, προκειμένου να προσδιοριστεί η δυνατότητα επεξεργασίας του με τη μέθοδο της ενεργού ιλύος. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε βασίστηκε στο ρυθμό πρόσληψης ή κατανάλωσης οξυγόνου (Oxygen Uptake Rate, OUR) κατά την επαφή ενός δείγματος με τους μικροοργανισμούς της ενεργού ιλύος. Για το σκοπό αυτό, μελετήθηκε ο ρυθμός κατανάλωσης του οξυγόνου από την ενεργή βιοκοινωνία, κατά την προσθήκη δειγμάτων βιομηχανικών αποβλήτων από την επεξεργασία μελάσας, στα οποία έχει προηγηθεί επεξεργασία με ηλεκτρολυτική κροκίδωση, με φωτοσυνθετικούς μικροοργανισμούς
και οζονισμό.
Για τη διεξαγωγή των πειραμάτων συλλέχθηκαν τέσσερα δείγματα,
δείγμα μη επεξεργασμένου διαλύματος μελάσας 10%, δείγμα επεξεργασμένου με ηλεκτρολυτική κροκίδωση διαλύματος μελάσας
10%,
δείγμα βιολογικά επεξεργασμένου με φωτοσυνθετικούς μικροοργανισμούς διαλύματος μελάσας 10%
δείγμα επεξεργασμένο με οζονισμού διαλύματος μελάσας ίδιας
περιεκτικότητας.
Ο ρυθμός κατανάλωσης οξυγόνου μελετήθηκε με βάση τους οργανισμούς της ενεργούς ιλύος που προερχόταν από τη δεξαμενή αερισμού της εγκατάστασης επεξεργασίας λυμάτων της Θεσσαλονίκης.
Δείγματα αποβλήτων και ενεργού ιλύος τοποθετήθηκαν σε μια κλειστή διάταξη και μετρούνταν η συγκέντρωση του διαλυμένου οξυγόνου με το χρόνο. Η διάταξη αυτή ήταν εξοπλισμένη με ένα σύστημα παροχής οξυγόνου, έτσι ώστε η συγκέντρωση του διαλυμένου οξυγόνου να μεταβάλλεται εντός μιας επιθυμητής τιμής συγκεντρώσεων.
Από τα πειραματικά αποτελέσματα προέκυψε ότι η επεξεργασία των αποβλήτων μελάσας με ηλεκτρόλυση αύξησε τα ποσοστά των εύκολα βιοαποικοδομήσιμων οργανικών ουσιών, η επεξεργασία με τους φωτολυτικούς μικροοργανισμούς είχε αποτέλεσμα όταν η συγκέντρωση της μελάσας ήταν 33% και τέλος, η επεξεργασία με οζονισμό ήταν πιο αποτελεσματική όταν η μελάσα είχε υποστεί επεξεργασία με οζόνιση μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος.
(EL)
The purpose of this study was the development and implementation of a method for
the estimation of biodegradation rate of molasses’ wastewater samples and the
determination of its treatment potential by the activated sludge process. The
method used was based on the measurement of the oxygen uptake rate or
consumption rate (Oxygen Uptake Rate, OUR) during the contact of a sample with
microorganisms of the active sludge.
For this purpose, the rate of consumption of oxygen from the active microorganisms
was examined, upon the addition of samples of industrial waste from the treatment
of molasses, on which has preceded electrocoagulation, treatment using
photosynthetic bacteria and treatment using ozone.
For the conduct of the experiments were collected four samples:
Sample of not processed solution of molasses 10%
Sample processed using electrocoagulation of solution of molasses 10%
Sample biologically processed using photosynthetic bacteria of solution of
molasses 10%
Sample processed with ozone of solution of molasses of same content.
The Oxygen Uptake Rate was studied based on the activated sludge organisms,
which were collected from the aeration tank of Thessaloniki’s Wastewater
Treatment Facility.
For each experiment, the appropriate volumes of wastewater and activated sludge
samples were placed into a 2 L plexiglass reactor, equipped with an oxygen sensor
and oxygen supply device, aiming to maintain dissolved oxygen concentration within
a desired range.
From the experiments, it resulted that the treatment of molasses’ waste using
electrocoagulation increased the percentages of the easily biodegradated organic
substances and the treatment using photosynthetic bacteria contributed when the
concentration of molasses was 33% to the solution. Therefore, the treatment using
ozone was more effective, when the time of the process of the molasses’ solution
was 1hr.
(EN)
Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος
